شمارهٔ ۷۹

برداشت: آیا ممکن است که بار دیگر به شیراز سفر کنم و بار دیگر به خواسته‌های دل خود برسم؟

برداشت: آیا ممکن است که از ری به سمت اصفهان بروم و از اصفهان به سوی مکانی شاد در شیراز برسم؟

برداشت: از جا بلند می‌شوم و به آن شهر شاد و سرزنده می‌روم، با شوق و اشتیاق، به آن منطقه ویژه سفر می‌کنم.

برداشت: به دیدار افراد با فرهنگی می‌روم که همه‌شان سخنانی دلنشین و شعرهایی شگفت‌انگیز دارند.

برداشت: در دل شیراز، راز قدیمی و پنهانی وجود دارد. روزی خوش و شاد است که من به درک و شناخت آن راز دست پیدا کنم.

برداشت: بر روی آرامگاه سعدی، که جایگاه اوست، ادب و احترام با دست بسته و جبهه‌ای از احترام، نشان‌دهنده‌ی رسالت و سنت است.

برداشت: من از خاک حافظ الهام می‌گیرم و با یاری او، با شوق و اشتیاق به دنیای پرعزت و احترام می‌آیم.

برداشت: مرغ کوچک و نازکی که تازه پر درآورده‌ای، زیر بال من قرار بگیر و با محبت و مهربانی در کنارم باش تا از نعمت و زیبایی پر و بال تو بهره‌مند شوم و بتوانم پرواز کنم.

برداشت: آیا ممکن است که از این قفس تنگ، حتی برای لحظاتی کم، بتوانم به صحبت با پرندگان خوش‌صدا بپردازم؟

برداشت: ای حافظ، من بندهٔ کسانی هستم که در دنیا بی‌پروا زندگی می‌کنند. امیدوارم بهار بیاید و من بتوانم با یکی از بزرگان همراز شوم.