شمارهٔ ۷۷

برداشت: من کسی هستم که هرگاه با نیم‌سلامی خود را معرفی کنم، می‌دانم که دل من با یک پیغام ساده راضی و آرام می‌شود.

برداشت: اکنون که روزگار همواره در حال تغییر و بی‌ثباتی است، تنها چیزی که خوب و زیباست این است که ایام با عشق سپری شود.

برداشت: من از کجا می‌توانم به آن جایگاه والا دست پیدا کنم تا بتوانم با عشق و اشتیاق در آنجا حضور پیدا کنم؟

برداشت: من مثل نی نیستم که فقط هلال‌های کم‌نور را ببینم، بلکه تو را که تمام و کامل هستی، می‌شناسم. عارض تو همانند ماهی است که در شب‌های کامل درخشان است.

برداشت: چراغ عشق را روشن کن و محیط خود را نورانی بگردان، زیرا وقت جدایی همانند آفتابی در حال غروب است که به زودی بر بام می‌رسد.

برداشت: غم من به حدی رسید که زیبایان متوجه نشدند که چه کسی دروغگو و فریبکار است و عشق واقعی چیست.

برداشت: به نام عشق، هیچگاه از عشق روی برنخواهم گرداند، حتی اگر مورد سرزنش قرار بگیرم یا بد نام شوم.

برداشت: بهار فقط بهار است، اما کسی که به دوستش عشق می‌ورزد، در عوض با تهمت‌هایی چون کفر و سرزنش‌هایی از جنس دین مواجه می‌شود.