شمارهٔ ۷۳

برداشت: با دل من بیش از این بدرفتاری نکن، زیرا که ناپاکی و ستم باعث بر هم خوردن نظم و آرامش جهان می‌شود.

برداشت: لب تو با نغمه‌های دلنوازش مانند مسیحا، جان تازه‌ای به بدن بی‌روح و بیمار مردم بیچاره می‌بخشد.

برداشت: اگر به ما وفا کنی، شیرینی آن را خواهیم چشید و اگر به ما جفا کنی، باید با آن کنار بیاییم. این به خاطر آن است که معشوقه‌ها بر ما تسلط دارند و ما در حقیقت، بنده آن‌ها هستیم.

برداشت: آیا ماه بر چهره‌ات سجده می‌کند؟ آیا روشنایی چهره‌ات می‌تواند به روشنی سیاره زهره پی ببرد؟ این موضوع کمی مشکوک به نظر می‌رسد.

برداشت: بهار برای من نشانه‌ای از زیبایی کامل بود، مانند یک معجزه، در حالی که دیگران مانند سندهای بی‌ارزش به نظر می‌رسیدند.