غزلیات

شمارهٔ ۶۶

سرودهٔ ملک‌الشعرا بهار
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

بهار مژدهٔ نو داد فکر باده کنید

ز عمر خویش در این فصل استفاده کنید

۲

خورید باده‌، مدارید غصهٔ کم و بیش

که غصه کم شود ار باده را زیاده کنید

۳

مناسب است به شکرانهٔ مقام رفیع

گر التفات به یاران اوفتاده کنید

۴

به باد رفت سرشمع وهمچنان می گفت

که فکر مردم هستی به باد داده کنید

۵

صبا بگو به رقیبان که آسمان نگذاشت

که بیش ازین به من بینوا افاده کنید

۶

هجوم عام به قتل بهار نیست ضرور

که خود به قتلگه آید اگر اراده کنید

بازگشت به سروده‌های ملک‌الشعرا بهار