شمارهٔ ۶۲

برداشت: اکنون که محبت و زیبایی یار نتواند دل مرا آرام کند، جایز است که اگر من هم دچار آشفتگی شوم، اشکالی نداشته باشد.

برداشت: آری، عاشق در دل آشفتگی و تنگنایی است که درست نمی‌تواند کارها را سامان دهد، چون همه چیز به زلف و زیبایی محبوب وابسته است و بدون آن، مسأله حل نخواهد شد.

برداشت: از روزگار به این وضعیت چه ناله‌ای کنم، زیرا درهای مقدر شده به‌وسیله سرنوشت هرگز باز نخواهد شد.

برداشت: در انتظار کسی به شدت خود را خسته کرده‌ایم و بر آهن سرد کوبیده‌ایم، زیرا امید داریم که او بیاید و در انتظار ما را نجات دهد.

برداشت: من می‌توانم به خواست دل خودم این مشکل را حل کنم، اما زمانه تحت کنترل من نیست و اجازه این کار را نمی‌دهد.

برداشت: از اشک می‌گذرم و چشمانم را به آتش می‌کشم، چون نمی‌توانم از طریق مژگان اشکبارم کاری انجام دهم.

برداشت: به دنبال زیبایی و وفای انسان‌های نیکو نباش، زیرا در این بهار فقط جوانهٔ آرزوها شکوفا نمی‌شود.