شمارهٔ ۶۱

برداشت: تا کی باید در بند خود باشیم و امید به رهایی از خود داشته باشیم؟ از بدن لذت نمی‌توان برد، باید پیوندی عمیق با جان و روح برقرار کرد.

برداشت: به دستور بدن مادی خود، زمان زیادی را در زمین سپری کردم، اما برای رسیدن به آسمان و نگریستن به مناظر بلند و زیبا، باید تلاش بیشتری بکنم.

برداشت: دل پاک من به خاطر ارتباط با انسان‌های زمینی آلوده شده است و برای پاک شدن آن، نیاز به آبی از شناخت و آگاهی دارم تا دوباره آن را شستشو دهم.

برداشت: به هر کسی که دوستی کردم، در نهایت تبدیل به دشمنم شد. بنابراین، باید از این دوستان جدا شوم تا امتحان کنم.

برداشت: در این دنیا، تمام مشکلات و کینه‌ها از دوستی‌های ناپایدار و ناپسند ناشی می‌شود. به رغم اینکه دوستان وجود دارند، گاهی باید با دشمنان نیز در یک فضا و شرایطی قرار گرفت و کنار هم نشست.

برداشت: از رابطه با شیخ و صوفی و واعظ بریده‌ام؛ باید با خادم میخانه پیوندی تازه ببندم.

برداشت: دوستانم می‌گویند که از شراب توبه کردم و پیمانه را شکست. اما من از ابتدا هرگز توبه نکردم که بخواهم روزی شکسته شوم.

برداشت: در بهار، در حرم، اهل معنا و معرفت به دنبال چیستند؟ جست‌وجوی آنان نیازمند نیروی طلب است و بر اساس واقعیت‌هایی که دیرینه‌گان می‌گویند، باید در پی آن باشند.