شمارهٔ ۵۱

برداشت: دوباره آن دختر زیبا از سرزمین ختا بازگشته است، او که از عاشقان دلگیری می‌کند. خدایا، نکند به خاطر اشتباهی که کرده‌ام، دلی پر از درد بر من بیچاره وارد کند.

برداشت: عاشقان از هر سو به دور او حلقه زده‌اند، دامنش را گرفته‌اند و او گاهی یکی را به خود می‌کشد و گاهی دیگری را.

برداشت: اگر می‌خواهی جانت را فدای چیزی کنی، این بنده‌ی بی‌چاره آن را فدای می‌کند. و اگر باید بار سنگین غم را تحمل کرد، این دل غمگین آن را به دوش می‌کشد.

برداشت: اگر باغبان گلی پرورش دهد، ممکن است در زمانی خاص به او برسی، یا از زحمتش بهره‌مند شوی، یا حتی درد و رنجی را تحمل کنی.

برداشت: ای بلبل خوش‌صدای من، اگر نتوانی در این گلستان لانه‌ بسازی، باغبان از باغش صد گل را برایت خواهد چید.

برداشت: خسرو (شاه) نمی‌داند که یک گدا (فقیر) به چه هنرمندی می‌تواند در خرابه‌ای، جامی پر از شراب سرخ را در آغوش بگیرد و با آن بتی زیبا را به چنگ آورد.

برداشت: عزیزم، جانم در بهار زیبایی زلف تو به شدت می‌کشد و مانند پرنده‌ای گرفتار، ناله‌ای از دلش می‌کشد که در دام شاهین افتاده است.