شمارهٔ ۴۷

برداشت: علاقه و انتظار برای رسیدن به محبوب، هرگز با هم نخواهند آمد. اگر یکی از این دو موجود باشد، دیگری نخواهد بود.

برداشت: باانگبین لب  تو را بسیار مقایسه کرده ام اما میدانم شیرینی که درلب توست در انگبین نباشد ولب توشیرین تراز انگبین است

برداشت: گروهی درگیر افکار خود هستند و گروهی دیگر به مسائل دینی مشغولند، اما غافل از این‌که آنچه به دنبالش می‌گردند، نه در کفر و نه در دین یافت نمی‌شود.

برداشت: هر کسی که به حرف‌های تو فکر کند، فقط در حد گمان و فرضیه می‌بیند. تا وقتی تو صحبت نکنی و حقیقت را نگویی، هیچ‌کس نمی‌تواند به یقین برسد.

برداشت: اگر زیبایی‌ات ماه را به خود جلب کند، حتماً از تو سهمی خواهد برد؛ وگرنه همیشه دور زمین می‌چرخد و به هر حال لذتی ندارد.

برداشت: می‌خواهم سر تعظیم خود را به درگاه تو فرود آورم، اما از این که چیزی برای تقدیم به تو ندارم، شرمنده‌ام.

برداشت: اگر چشمان آن صیدگیر در کمین نباشد، دل من از چنگ زلف او آزاد خواهد شد.

برداشت: نظاره کردن و ایستادگی در برابر چشمان او کار آسانی نیست، واقعاً اگر دل من مثل قلعه‌ای مستحکم نباشد، نمی‌توانم به خوبی در برابر او مقاومت کنم.

برداشت: گفتم من بهار که (هیچ هم هویت شدگی ندارم و رها شده از افلین شده ام از باغ تو گلی میخواهم  ) گفت الان که فصل پاییز است وگل برای برداشتن نیست و منظوراین است که الان بیشتر فصل کاشت بذر است وباید کاشت و ونگهداری کرد در پاییز وزمستان تا بهار به  گل رسید