شمارهٔ ۴۴

برداشت: در نهایت از ظلم تو به دیگران آگاه خواهیم کرد و مردم را بیشتر از زیبایی تو گیج و سردرگم خواهیم کرد.

برداشت: در آغاز از عشق آتشینی که در دل داریم یاری طلب می‌کنیم و سپس جهانی را به خاطر عشق تو پر از شعله و شور خواهیم کرد.

برداشت: اگر جانم را می‌خواهی، با کمال میل برای تو فدای جانم می‌کنم و اگر باید جانم را در راهت از دست بدهم، سرم را نیز بدون تردید تقدیم می‌کنم.

برداشت: در غم عشق تو، با این ناله‌ها و دردهای عمیق، شکایت از ستاره‌ای شوم را به داوری خواهیم سپرد.

برداشت: هر کسی که برای رضایت و خوشحالی دلش به تو امید بسته، ما هم در نهایت در غم تو، به خاک خواهیم رسید.

برداشت: ما در تلاشیم تا جهانی شایسته‌ی بیان غم‌هایت بسازیم و برای این کار، خود را از این دنیا و زندگی زودگذر جدا خواهیم کرد.

برداشت: می‌گویند تا زمانی که غبار از دامن تو نشیند، ما زمین را با اشک‌هایمان شفاف و زنده خواهیم کرد.

برداشت: یا از آه و ناله‌های نیمه‌شب، یا از دعا و خواسته‌ها، یا از نگاه مهربان، هر چه که باشد، ما بر دل سخت تو تأثیر خواهیم گذاشت.

برداشت: ما تلاش می‌کنیم تا محبت و ترحم تو را جلب کنیم، و اگر با بی‌رحمی رفتار کردی، به فکر چاره دیگری خواهیم افتاد.

برداشت: وقتی که بهار از زندگی‌ام دور شود، شور و شوق را به سراغ کوی تو خواهم آورد.