شمارهٔ ۳۶

برداشت: باد در دو طرف موهای سیاه او وزیدن می‌گیرد. ای دل، حواستان باشد که در میان دو سپاه، جنگی در حال وقوع است.

برداشت: بر روی آن چهره زیبا دست دراز کرده و به آن آسیب رسانده‌ام. آه و صد آه که این آینه، که نشان‌دهنده‌ی زیبایی او بود، حالا تیره و کدر شده است.

برداشت: دل من مانند شراب تلخ شده است، به‌طوری‌که دیگر از شراب واقعی لذتی نمی‌برم. به قدری مصیبت و درد سرم را پر کرده که همچون سنگی از آسمان بر سرم فرود آمده است.

برداشت: گفتم شاید ناله و آهی در دل او تأثیری بگذارد، اما افسوس که آن تأثیر ناپدید شده و ناله‌ها از حال و هوای خود افتاده‌اند.

برداشت: در برابر آن قامت زیبا و آن چهره‌ی پاک، زیبایی گل و درخت سرو و چمن به خاطر جلوه و رنگ آن‌ها بی‌معنا شده است.

برداشت: درد جدایی مانند زخم عمیقی است که گل لاله را تحت تأثیر قرار داده است و شور و حرارت عشق مانند صدای ساز را در زنگی چنگ می‌بیند.

برداشت: اگر کسی به سخنان حافظ و سعدی توجه نکند، بهاری برای او نخواهد بود. هر کس که شعری از تو را در دست داشته باشد، از زیبایی و زندگی لذت خواهد برد.