شمارهٔ ۲۱

برداشت: در شب جدایی از تو، انگار که شب همیشه تکرار می‌شود و هر شب گیسوی این شب، به شب دیگری بسته شده است.

برداشت: من از همه‌ی وابستگی‌ها و علاقه‌مندی‌هایم جدا شدم، اما تصویر ابروی او همیشه در ذهنم حضور دارد.

برداشت: ابروهای کج او نه مانند خنجر و نه مانند کمان است، بلکه به خاطر ویژگی خاص رویش، دو خط برجسته دارد که نشان‌دهنده زیبایی اوست.

برداشت: شادی من به قدری بود که به یاد آن پسر با خط سبزش، انگار یک فقیر جواهری از زمرد پیدا کرده است.

برداشت: درختان سبز و زنده، هیچ آسیبی به باغ گل نمی‌زنند؛ چرا که در این باغ، صدها گل خوشبو و زیبا شکفته‌اند.

برداشت: به خاطر محبت و عشق تو زندگی می‌کنم، در غیر این صورت بارها باید در دام مرگ بیفتم که همیشه در کمین من است.

برداشت: با عجله و خشم رفتار نکن، زیرا برکت و خوشبختی در زندگی نتیجه لبخند و آرامش درون است.

برداشت: به خاطر ناراحتی‌ام، به شعر من نگاه کن، زیرا این شعر از دل آزرده و خسته‌ام نشأت گرفته است.

برداشت: اگر به عشق و ارادت نیاز داری، باید چیزی از خودت نشان بدهی که از تعلقات دنیوی و ظاهری رها شده باشد.

برداشت: دوستان را همیشه در مقام بلند و با افتخار نگه می‌دارد و هیچ گاه از کمک به آن‌ها دست برنمی‌دارد.

برداشت: دوست محبوبم در کنارم است، اما هیچ شادی‌ای از او نصیبم نشده است. با وجود اینکه از خطاهای گذشته‌ام پشیمان شده‌ام، اما هیچ قولی که داده‌ام را زیر پا نگذاشته‌ام.

برداشت: هرگز دروغی نگفته است، هرچند که فرصتش بوده، و هرگز کار زشتی انجام نداده، هرچند که می‌توانسته.

برداشت: بهار نماد خوشبختی کسی است که در زندگی‌اش به آن دست یافته، زیرا او آرزو کرده، توانسته و به درستی درک کرده است.