شمارهٔ ۶

برداشت: اگرچه اشک‌های خونین من بی‌خبر از تو می‌ریزد، اما بدان که ظلم و ستمی که بر مردم می‌کنی، قطعاً گریبان‌گیر خودت خواهد شد.

برداشت: ای شیرین‌زبانی که لب‌های تو همچون شکر است، چشم من به خاطر تو خوب می‌گرید و این غم آتشین دل من به زودی تو را خواهد سوزاند.

برداشت: اگر از این دو طوفان بگریز، مانند پری که در آسمان پرواز می‌کند، در اوج آسمان آهی در دل سحر به تو می‌رسد.

برداشت: به تو خبر دادم که خون افراد ضعیف و بی‌پناه را نریز، زیرا خون بی‌گناهان به ناگاه تو را مورد اتهام قرار می‌دهد و عواقب بدی خواهد داشت.

برداشت: نفرت مردم مانند یک سگ وحشی است؛ اگر از آن دوری کنی، باز هم به زودی به سراغت می‌آید.

برداشت: از آن لحظه بپرهیز که دستان عاشق نیمه‌جان، همانند یک قاتل در راه، تو را بگیرد.

برداشت: ای تیر زیبای محبوب، از تنهایی من نگران نباش. مرغ دل مانند جوجه‌ای که زیر بال و پر مادر خود می‌زند، تو را در آغوش خواهد گرفت.

برداشت: خاک هیچ اهمیتی ندارد وقتی عاشقان تصمیم می‌گیرند، در هر مکانی، در نهایت فصل خوشبختی به دامن تو خواهد آمد.