شمارهٔ ۵

برداشت: من سعی کردم خاموش و سکوت کنم تا حسودان فکر کنند که من از دنیا رفته‌ام و به خاطر حسادت و کینه‌ورزی کمتر به من آسیب برسانند.

برداشت: من در گوری زنده به سر می‌برم و سکوت می‌کنم، اما نکند روزگاری که مردگان را محترم نمی‌شمارد، من را نیز بی‌ارزش بشمارد.

برداشت: مردم از نگاه‌های بد می‌ترسند، اما من از نگاه‌های خوب می‌ترسم. امیدوارم که خداوند مرا از چشمان خوب زیبایی‌ها حفظ کند.

برداشت: مرگ شاعر باعث زنده شدن تخیل او می‌شود. ای کاش این سکوت مرا به جمع مردگان ببرد.

برداشت: سینه‌ام به خاطر آه و گریه‌های مکرر پاره شده است. آیا آن پزشک وجود دارد که بتواند دردهایم را تسکین دهد و مرهمی بر زخم‌های قلبم بگذارد؟

برداشت: ناله‌های دردناک من ممکن است تاثیری داشته باشد، اما آرزوی مرگ در من خاموش و بی‌صدا مانده است.

برداشت: امیدهایم از همه سو قطع شده و ناامیدی به سراغم آمده است به‌گونه‌ای که ناامیدی می‌خواهد مرا به دست مرگ بسپارد.