شمارهٔ ۳

برداشت: گاهی پیش می‌آید که با دزد مواجه می‌شویم و گاهی هم با پلیس؛ اما هیچ‌گاه این آسمان مهربان به ما فرصتی برای آرامش و آسودگی نمی‌دهد.

برداشت: در شب از دزد ترس داریم و در روز از مامور، اما ما نه با دزد آشنا هستیم و نه با مامور، هر دو برای ما بیگانه‌اند.

برداشت: ما در این دنیا به دست بدبختی‌های نادانان گرفتار شدیم و افسوس که عمر ما سپری شد و هیچ‌کس ما را نشناخت.

برداشت: مدت زیادی در گوشه‌ای از قفس مانده‌ایم و اگر روزی باغبان ما را آزاد کند، دیگر راهی جز همان گوشه قفس برای ما نخواهد بود.

برداشت: اثر کاروان سلامت و خوشی پیدا نشد، اما صدای زنگ و جرس ما در کوه‌ها و دشت‌ها، ما را آواره کرده است.

برداشت: ما از شدت عشق و غم، لباس خود را پاره کردیم. شاید با این کار، دل ما به آن سمت برود و از چاک گریبان بتوانیم به دل خود دسترسی پیدا کنیم.

برداشت: در این شب تار و پر از سردرگمی، ناگهان برقی از عشق در دل ما تابید و ما را به جایی امن و آرامش‌بخش برد.

برداشت: ما از امید به شاهان دست کشیده‌ایم، زیرا در حالی که خود را فقیر می‌دانیم، حتی نگاه محبت‌آمیز خوبان هم نصیب ما نمی‌شود.

برداشت: اگر می‌خواهی با افراد باصفا و دل‌سوز ارتباط برقرار کنی، اکنون باید وارد عمل شوی، زیرا بعد از این ممکن است دیگر ما را نخواهی دید.

برداشت: ای خداوند و پادشاه، بر دوستانت رحمت و برکت ببار که در این ناامیدی و ظلمت، نور عشق به ما ارزانی شده است.

برداشت: ما آرزو کرده‌ایم که به دور از آرزوها صحبت کنیم، اما در این دنیای پر از شادی و زندگی، در نهایت این آرزوها ما را به مقصدی می‌رسانند.