شمارهٔ ۲۱۷ - درود به پوشکین

برداشت: سلام بر تو و ویژگی‌ها و کمالاتت، ای پوشکین! با ذوق لطیف و خیالی نازک و زیبا، تو شایسته‌ ستایش هستی.

برداشت: عمر تو به پایان نرسید و امروز می‌توانی ۱۵۰ ساله باشی، ای پوشکین.

برداشت: تو از ما بسیار بالاتر هستی، و ما به شکوه و عظمت تو غبطه می‌خوریم، ای بزرگوار.

برداشت: من هنوز به دنیا نیامده‌ام، اما تو به بالاترین درجات کمال خود رسیده‌ای ای پوشکین.

برداشت: من در دوران حیات خود، از نوازش‌های زندگی بهره‌مند هستم و از زندگی تو که بی‌پایان و ابدی است، تغذیه می‌کنم. ای پوشکین، برای تو زوال و پایان وجود ندارد.

برداشت: با شادی و دل‌انگیزی در آهنگ و نغمه‌ات غرق شو و به سمت ابدیت پرواز کن، زیرا که بال‌های تو به لطف خدا گشوده است، ای پوشکین.

برداشت: من در اوج عظمت خود قرار دارم و به یاد زندگی پر از رنج و ملالت نباشید ای پوشکین.

برداشت: سعادت و خوشبختی انسان هدف و آرزوی تو بود. درود بر تو و آرزویت، ای پوشکین.