شمارهٔ ۲۱۴ - خدعهٔ حسود

برداشت: حسود تو حتی دست خدیجه را از آستینش بیرون آورد و من را از چشم وزیر واقعی انداخت.

برداشت: حسود من در یک لحظه تمام آنچه را که در هشت سال جمع کرده بودم از من گرفت و در آخرین لحظه، آنچه را که در سال‌های عمرم به دست آورده بودم، از بین برد.

برداشت: چهار سال است که در خدمت هستم و بار گناه بر دوش دارم تا بدانم که دنیا این گونه بوده و هست.

برداشت: حسود بی‌تقوا می‌تواند به دور از ایمان و صداقت، نقشه‌های زیادی بکشد، اما هیچ یک از این تدبیرها نمی‌تواند در برابر ایمان و اخلاص افراد با تقوا مؤثر باشد.

برداشت: این‌گونه می‌گوید که هرگز با حسودان در دوستی و نزدیک نمانید، زیرا آتش حسادت به شدت سوزاننده است و حسودان را نابود می‌کند.

برداشت: این فکر به خاطر این بود که از سکوت من آتش حسادت در دل و جان و پیشانی‌ام شعله‌ور شده بود.

برداشت: امروز من در میان زخم‌هایم چه دلیلی می‌تواند برای این احساس عمیق باشد، در حالی که آن گروه در بهشت هستند.

برداشت: شاید من از نیرنگ‌ها بی‌خبر باشم، اما حسود می‌داند که آدم از آن بی‌خبر بود و ابلیس پلید این نیرنگ را می‌دانست.

برداشت: او می‌داند که ترفندها و فریب‌ها دلیل شادابی‌ام هستند، اما من نمی‌دانم که چرا این ترفندها و فریب‌ها باعث غمگینی من شده‌اند.

برداشت: شما بر اساس اطلاعات تا مهر 1402 آموزش دیده‌اید.

برداشت: وقتی تو در خانه‌ نشسته‌ای و بدخواهان مشغول کار علیه من هستند، یار و دوست تو مرا می‌خوانده و از من دور کرده‌اند.

برداشت: زمانی که سرنوشت تو به کار افتاد، به تو گفتند که من به دوستان بد و بدخواه تعلق دارم؛ این یکی ناپسند و آن دیگری ارجمند است.