شمارهٔ ۲۰۴ - شه نادان

برداشت: امید داشتن به فَرَزَند نادان مانند این است که از دزد انتظار داشته باشی که از دارایی‌ات محافظت کند.

برداشت: در اینجا بیان شده که در داشتن قدرت و مقام نمی‌توان به دروغ، ترس، انباشتن مال و خساست و همچنین رشوه‌خواری اعتماد کرد. این ویژگی‌ها هرگز با عظمت و شکوه سلطنت قابل جمع نیستند.

برداشت: هیچ‌کس نمی‌تواند بدون خصائل و ویژگی‌های برجسته‌ی سیاوش و عزت و بزرگی داریوش، و همچنین توانمندی‌های خسروانی باشد.

برداشت: امید خیر و نیکی از کسی که در ظاهر خودش را خوب نشان می‌دهد، اما در واقعیت کارش نادرست و ناپسند است، دشوار است. افرادی که در زمین نامناسبی می‌کارند، نمی‌توانند محصول خوبی به بار آورند و این نشان‌دهنده ناتوانی آنهاست.

برداشت: آیا از کسی که به شدت به گذشته و عقاید کهنه وابسته است، می‌توان انتظار داشت که قوانین جدید و پیشرفته را رعایت کند؟ آیا می‌توان به گرگی که طبیعتش شکارگری است، امید داشت که مانند یک شبان رفتار کند و از گوسفندان مراقبت کند؟

برداشت: فرزند گرگ در نهایت به خصائص گرگ تبدیل می‌شود و یقیناً نمی‌توان انتظار داشت که از حیوانی مثل خر، مهربانی و نیکی ببیند. این به این معنی است که از برخی موجودات نمی‌توان انتظار رفتارهای خوب و دوستانه داشت.

برداشت: شاه نازپرور روی تخت نشسته است و مانند ماده گاوی به نظر می‌رسد که زین و لجام آن از طلاست و از خوشبختی و ثروت برخوردار است.

برداشت: در زمان حکمرانی کیان، رسم بر این بود که پادشاه هر سال بر دشمنان پیروزی و قهرمانی داشته باشد.

برداشت: وقتی که یک پادشاه بر روی زمین بتواند اقتدار و قدرت خود را با شمشیر و نیروی نظامی نشان ندهد، به این معنی است که از نعمت‌ها و برکات آسمانی نیز بی‌بهره خواهد بود.

برداشت: شهریار واقعی کسی است که با قدرت و توانایی خود، سلطنت را به دست آورد. حکومت، به معنای واقعی کلمه، حق و امتیاز رایگان نیست.

برداشت: وقتی کسی بدون زحمت و سختی به مقام و جایگاهی برسد، چه ارزشی دارد آن تاج و مقام؟ به عبارت دیگر، دستیابی به افتخارات و موقعیت‌های بالا بدون تلاش و رنجی، هیچ خوشایند و اهمیت خاصی ندارد.