شمارهٔ ۲۰۲ - صفاهان

برداشت: چهره زیبای تو مانند آفتاب در اصفهان درخشان است و وجود تو به آن جا زندگی و جلوه خاصی بخشیده است.

برداشت: با رهایی از ظلم، مظلومان آزاد شدند و تو مالک سرزمین صفاهان شدی.

برداشت: صفاهان به خاطر عدالت از حق وحقوق خود سوال کرده و به آیه‌ای اشاره کرده که می‌گوید نا امید نشوید. این نشان می‌دهد که صفاهان به پاسخ‌ها و عدالت دینی خود امیدوار است.

برداشت: صفاهان را به بیداری خوشی و طراوت می‌نگرم و هر آنچه که فرا نرسیده، مثل خواب و رؤیا در صفاهان باقی مانده است.

برداشت: نصیری، گفته می‌شود که باعث آبادانی و رونق دل و دلخوشی مردم اصفهان شده است.

برداشت: سربازان با همت و غیرت خود به مقابله با دشمنان پرداخته و شهر صفاهان را از خطرات نجات دادند.

برداشت: در روزگار رجب، راهی که دزد می‌رفت بسته شده و راه رفتن به صفاهان باز شده است.

برداشت: بر سر جعفر قلی، سپاهی به راه افتاد که مانند ابرهای باران‌زا، شکوه و سر و صدا به همراه داشت.

برداشت: لشکر دزدان به دلیل غم و اندوهی که بر آن‌ها حاکم شده بود، به فرار وادار شدند، مانند حشراتی که با وزش نسیم خزان، از جایی به جای دیگر می‌فرستند.

برداشت: از تأثیر خون‌های بر زمین افتادهٔ بدکاران، آفتاب اصفهان رنگی مانند رنگ طبرستان به خود گرفت.

برداشت: پس از آنکه دزدان بسیار خون ریختند، بوی خوش خون به مانند عطر گلاب اصفهان احساس می‌شود.

برداشت: به خاطر تأثیر این تدبیر، رنگ و روی شیخ و جوانان اصفهان، از زردی به سرخی تغییر خواهد کرد.

برداشت: ای هنری، میران بختیار، که به خاطر تو، دوست و یار خوشبختی در صفاهان بود.

برداشت: مردم ایران از شرق و غرب به حسن و زیبایی صفاهان حسادت می‌کنند.

برداشت: وقتی که به خوبی از عهدهٔ محاسبه و بررسی کارهایت برآیی، خداوند به تو توجه خواهد کرد و صفای روح و دل را به تو عطا می‌کند.

برداشت: چهره‌ای که نشانه‌های شگفت‌انگیز بر آن نمایان است، در تو دعاهایی که به اجابت می‌رسند، مانند صفاهان.

برداشت: از نعمت‌های دنیای خود بهره‌برداری کن، اما تلاش کن که در پایان، نتیجه‌ای خوب و خوش از حساب و کتاب‌های زندگی خود به دست آوری.

برداشت: عاقبت خوب، چه چیز دیگری جز نام خوب است؟ نام خوب را از جناب صفاهان طلب کن.

برداشت: از زمانی که تو به ما تعلق پیدا کردی، مردم اصفهان به خاطر این نسبت به تو افتخار می‌کنند.

برداشت: به خاطر دوری تو، بهار رنگش از زردی بیشتر شده و برتری آن از آب زلال اصفهان کمتر است.

برداشت: اما به فرمان خردمند و محبت تو، شاید صورتش از شراب اصفهان سرخ شود.