شمارهٔ ۱۹۵ - دندان طمع

برداشت: اگر به دنبال چیزی باشی و بر روی آن تمرکز کنی، ممکن است دردی که داری بهبود یابد. به این معناست که گاهی اوقات برای رفع یک مشکل، باید به سراغ ریشه آن برویم و اگر نتوانستیم با روش‌های معمولی آن را حل کنیم، ممکن است مجبور شویم به روش‌های سخت‌تر درگیر شویم.

برداشت: وقتی دندان‌ها خراب شوند و لثه‌ها ضعیف شوند، گوشت آن‌ها به شدت می‌پوسد و در نتیجه، میکروب‌ها و باکتری‌های زیادی به وجود می‌آید.

برداشت: اگر در جایی که نباید، چیزی را بگذرانی، در نهایت در عمل به آن دچار نقصان و نقص می‌شوی.

برداشت: در اینجا اشاره شده است که زمانی که شخص تلاش می‌کند و درگیر مشکلات می‌شود، درد و رنج در جسم او نمایان می‌شود و نشانه‌هایی از تأثیر آن به وجود می‌آید.

برداشت: این بیت به توصیف انواع مختلف دردها و ناراحتی‌هایی می‌پردازد که فرد ممکن است تجربه کند. این دردها شامل دردهای سر، معده، مفاصل، عصبی، و همچنین ضعف عضلانی و استخوانی هستند. به طور کلی، بیانگر احساس ناخرسندی و ضعف بدنی است.

برداشت: هر شب دمایی به سراغم می‌آید که مانند تب در نیمه شب است و جانم در این حال دچار تپش و تزلزل می‌شود.

برداشت: هر لحظه دردی به سراغ می‌آید و دوباره دردی دیگر پیش می‌آید. از این بابت، همه پزشکان در سردرگمی و گیجی به سر می‌برند.

برداشت: عالم بزرگ می‌گوید که برای حل این مشکل هیچ راهی وجود ندارد، جز اینکه دندان را بکشند.

برداشت: در ذهن من افکار بسیاری وجود دارد که می‌خواهم آنها را با دقت و توجه بیان کنم.

برداشت: ناگهان طمع مثل یک کرم در دل انسان خطور می‌کند و به راحتی در ذهن و دل او جای می‌گیرد.

برداشت: در آنجا که زمین را شخم می‌زنند و دانه می‌کارند، کرمان بیشتر از ریگ‌های بیابان حاصلخیز و پرثمر خواهد بود.

برداشت: اگر بخواهیم در افکار و تخیلات خود غرق شویم، زهر ناخوشایند آن از دندان‌های ما بیرون می‌ریزد.

برداشت: در درون روح انسان، افکار و تصورات می‌توانند مشکلاتی ایجاد کنند، مشابه به این که موشی در کیسه‌ای از مواد غذایی بگردد و آن‌ها را خراب کند.

برداشت: سپس تلاش کن در زمان و شرایط مناسب، که دانش هر چیز را مانند یک مار گرسنه بلعیده است.

برداشت: بیماری روح انسان را آزرده می‌کند و ناراحتی روحی موجب ایجاد نگرانی برای عقل می‌شود و همین مشکلات نیز باعث رنجش دل و آسیب به ایمان خواهد شد.

برداشت: زمانی که نفس خسته و جان بیمار شود، فرشته او با حالتی نالان به سوی پزشک می‌آید.

برداشت: او می‌گوید که حکیما، من در بند یک بیماری هستم که مرا افسرده و پژمرده کرده و ناله می‌زنم.

برداشت: چشمان او دیگر چیزی نمی‌بینند جز منافع خود و به دنبال برداشت‌های شخصی و سودهای خود هستند.

برداشت: چون عاشقی دیوانه و گیج، از نیرو و قدرتش کاسته شده است و مانند کسی که تشنه باشد، از خواب و غذا دور مانده است.

برداشت: یکدفعه از مسیر عقل و خرد خارج شده و به طور کامل چشم را به روی مقام و ارزش و بزرگی بسته است.

برداشت: خداوند به پادشاه بگوید: روزگار تو درگیر یک بیماری سخت است که ناشی از طمع و حرص زیاد توست.

برداشت: در دهان او دندانی کوچک وجود دارد که ابلیس هر روز با سوهان به آن می‌زند.

برداشت: دندان خراب و بی‌حال ریشه و علت تمام مشکلات است و درمانش هم کار سختی نیست.

برداشت: طمع و حرص را دندان می‌نامند و باید آن را از عمق وجود و از ریشه‌ش کند.

برداشت: هنگامی که کرمی به دندان‌های خرد تمایل پیدا می‌کند، دیگر نمی‌توان آن را دندان خرد نامید، بلکه باید آن را دندان طمع نامید.

برداشت: زمانی که حس آز و طمع با روح و وجود تو آمیخته شود، همیشه در میان دوستان و همنوعانت شرمنده و خجالت‌زده خواهی بود.

برداشت: هر دردی که تو احساس می‌کنی ناشی از حرص و زیاده‌خواهی‌ات است؛ اگر بتوانی حرص و طمع خود را کنترل کنی، این دردت بهبود می‌یابد.