شمارهٔ ۱۸۲ - فوج آهن

برداشت: وقتی صبح فرا می‌رسد و لباس شب را کنار می‌زند، گروهی از زیبایی و درخشش ظاهر می‌شود.

برداشت: سپهبدی که صدای نیزه‌اش باعث ترس و لرز در آسمان کهن می‌شود، مانند پیراهنی می‌گردد.

برداشت: لشکری که به خاطر خنجر او، زنجیرها را از کهکشان پاره می‌کند.

برداشت: زمانی که صدای غرش و جنگ به گوش برسد، لشگریان آهنین به حرکت در می‌آیند و جان را به هیجان می‌آورند.

برداشت: قلعه‌ای آهنی بود که در آن نه درهایی وجود داشت و نه پنجره‌هایی.

برداشت: باران چنان ریزش می‌کند که گویا بر ورق آهن ذوب شده از معدن می‌افتد.

برداشت: بمب با قدرت ضربه‌ای می‌زند که سنگ نفوذناپذیر از سر قله به دامنه می‌غلطد و سقوط می‌کند.

برداشت: ابر شمشیری می‌کشد که مرگ را بر سر دشمن می‌بارد.