شمارهٔ ۱۷۷ - آیین نو

برداشت: بیایید به همدیگر بپیوندیم و جهانی را که داریم، به هم بریزیم و با شعله‌های آتش، مشکلات و معضلات را از میان برداریم.

برداشت: جز اینکه به شک و تردید دچار شویم، از این گفت‌وگو و بحث نتیجه‌ای نمی‌گیریم. بهتر است که این مسائل را کنار بگذاریم و آتش به یادداشت‌هایمان بزنیم.

برداشت: اگر راه هفت دوزخ را بپیماییم، می‌توانیم صف هشت بهشت را بهم بریزیم.

برداشت: زمان و مکان را با قلم خود تصویر می‌کنیم و بر سر دایره گردی که ستاره‌ها در آن می‌درخشند، قدم می‌گذاریم.

برداشت: از این تاریکی گسترده عبور خواهیم کرد و به نورهای نامتناهی خواهیم رسید.

برداشت: آیا نمی‌توانیم از درد و رنج م به دور شویم و بر روی زمین مستحکم‌تری قرار بگیریم؟

برداشت: ما باید از مشکلات و سختی‌ها مانند بادامی که از پوست خود جدا می‌شود، بیرون بیاییم و خود را به شادی و شیرینی زندگی مشغول کنیم.

برداشت: ما به خاطر عشق، از این در وارد می‌شویم، زیرا چرا باید روز و شب به در بکوبیم؟

برداشت: از این رفتار بی‌فایده جدا شدیم و به روش جدیدی روی آوردیم تا تصویری تازه بیافرینیم.

برداشت: به نوآوری و خلاقیت بپردازیم و در عین حال قوانین و قواعد موجود را به دقت رعایت کنیم.

برداشت: با وجود اینکه تنها هستیم و کسی کنار ما نیست، علم و دانش خود را بر سر هفت کشور جلوه‌گر می‌سازیم.

برداشت: ما از قید و بند تقلید آزاد می‌شویم و به شیوه‌ای تازه و متفاوت زندگی می‌کنیم. ما عادات قدیمی را کنار می‌زنیم و با ابزارهای نوین تغییر و تحول ایجاد می‌کنیم.

برداشت: ما از این علم بی‌ارزش و خلق بی‌مقدار فراتر می‌رویم و با دوستان‌مان مستی می‌کنیم.