شمارهٔ ۱۷۳ - سرود شاعر

برداشت: ما که در طول روز در سختی و زحمت هستیم، در شب‌ها مانند پادشاهان زندگی می‌کنیم.

برداشت: سرآمدان بزرگی که در تاج و تخت نشسته‌اند، از خانواده‌های برجسته و با شرافت هستند.

برداشت: همه ما از سرشت خالص و نعمت الهی بهره‌مندیم و همگی به نور پاک و حقیقتی بزرگ مربوط هستیم.

برداشت: تمام عاشقان ما انسان‌های پاک و صادق هستند، اما در عین حال از نظر عاطفی و ابراز احساسات، محتاط و سرد برخورد می‌کنند.

برداشت: از آرامش و آسایش در کنار زیبایی‌ها و لذت‌ها و همچنین از سرزنش و عذابی که در درونم حس می‌کنم، صحبت می‌کنم.

برداشت: گاهی بهشتی از زیبایی‌ها و گل‌ها داریم، و گاهی دیگر در آتش جهنم گرفتار می‌شویم.

برداشت: برای ما جهنم و بهشت یکی است، چون هر جا که از خداوند رضایت و خشنودی بخواهیم، همان جا برای ما بهشت خواهد بود.

برداشت: مخلوقات دنیا همانند پوست هستند و ما مانند مغز هستیم. مردم جهان ظاهری دارند، اما ما در عمق وجود خود، مانند عصب‌ها هستیم.

برداشت: ما باعث روشن شدن قلب‌ها و پرورش روح‌ها می‌شویم.

برداشت: قول ما در هر کاری معتبر است، زیرا ما انسان‌های شگفت‌انگیزی هستیم.

برداشت: در ابتدا عقل ما محدود و ناقص بود، اما به مرور زمان و از طریق آموختن، توانستیم عقل بیشتری به دست آوریم.

برداشت: خوشحالی و شادمانی مردم به خاطر ماست، اگرچه خود ما همگی در اندوه و سختی به سر می‌بریم.

برداشت: ما زبان فرشتگان را می‌دانیم زیرا در کارگاه پروردگار آموزش دیده‌ایم.

برداشت: هرکس که می‌خواهد به مقام و جایگاه ما برسد، باید خود را تسلیم کند و humble باشد، زیرا ما از این دنیای مادی رفته‌ایم و از آن فراتر رفته‌ایم.

برداشت: مانند خاکی هستیم که در آن طلا قرار دارد، زیرا ما خود خاک و در جستجوی خواسته‌ها و آرزوهاییم.

برداشت: ما از او چگونه می‌توانیم وصل و دیدار بخواهیم، در حالی که ما عاشقانی چون بهار هستیم که در رفتار و اداب خود آراسته و با نزاکت هستیم.