شمارهٔ ۱۷۲ - مولودیه و منقبت

برداشت: به سلامتی کعبه، که بر شرافت و عظمت رکن و حطیم می‌افزاید. وای بر مقام تو که مایه‌ی افتخار جایگاه ابراهیم است.

برداشت: عجب است حریم تو که مانند کعبه محترم و قابل احترام است، و وجود تو نیز به اندازه‌ای بزرگ است که مانند قبله باید مورد احترام قرار گیرد.

برداشت: اینگونه بیان شده که چیزهایی که در آسمان و افلاک قرار دارند، از نظر علو و بزرگی، دارای ارزش و مقام بیشتری هستند. به عبارتی دیگر، چیزی که در آسمان وجود دارد، از نظر عظمت و شکوه، قابل توجه‌تر از آنچه در زمین است.

برداشت: علی، تو چه بزرگی و برتری که نماینده‌ات هر چیزی را از علم و دانش به اوج می‌رساند. تو دانا و ستوده‌ای، ای پروردگار دانا.

برداشت: علی (علی بن ابی‌طالب) که به عنوان عالی‌ترین و برجسته‌ترین شخصیت شناخته می‌شود، پدر حسن و حیدر است. او به خاطر فضیلت‌هایش توانست به درستی مشکلات زمانه را حل کند و وضعیتی را که دچار بیماری و نارسایی بود، بهبود بخشد.

برداشت: هرچند که در ظاهر، به علی (ع) شباهتی نیست، اما از نظر ویژگی‌ها و صفات، او برتر از دیگران است و در نهایت، اراده و تقدیر تو بر سرنوشت انسان‌ها تأثیرگذار است.

برداشت: تو در آسمان نجات‌دهنده‌ای مانند نوح هستی و مانند کلیم، پیشرو و راهنمایی برای عبور از مشکلات و چالش‌ها.

برداشت: به نظر می‌رسد که دانش تو کامل نیست، اما شاید اگر بپذیرم که علم همیشگی وجود دارد، از این بابت مفید باشد.

برداشت: در دل دریای احکام اسلامی، کعبه وجود دارد، مانند صدفی که در درونش مرواریدی مثل تو به دنیا آمده است.

برداشت: اگر از کلام تو نکته‌ای صادر نشود، حتی اگر صدها حکیم هم در مقام تفکر بنشینند، باز هم فایده‌ای نمی‌بینند.

برداشت: تو حقیقتی هستی که قرآن به آن اشاره دارد و از قرآن نیز برتر هستی. قرآن خاموش است و تو سخن‌گو و بخشنده‌ای.

برداشت: بهشت اعلی، در وجود تو و در دامان ولایت تو جای دارد؛ مسیر تو همچون جوی آب کوثر و تسنیم جاری است.

برداشت: تو حکیمی و سخنانت چون شراب معرفت ارزشمند است، اما سخن بیهوده‌ات هم تنها در یادآورندهٔ عذاب و غفلت است و جز شراب داغ و ناگوار نیست.

برداشت: اگر در آسمان خشم تو، برای مصالح دین، با اندیشه‌ام چیزی به تصویر بکشم، حتی اگر فقط یک نقطه باشد.

برداشت: در بسیاری از مواقع، قدرت و تاثیر کلام و بیان از هر ابزاری در میدان مبارزه با دشمنان غیرقابل مقایسه است.

برداشت: اگر حسام اراده تو به میان بیاید، همانند یک چوب بلندی در برابر کافران قرار خواهد گرفت و آنها را از هم جدا خواهد کرد.

برداشت: ای خداوند بزرگ، لطف خود را به بهار بنگر که روح قدس به ستایش تو مشغول است و به او آموزش داده شده است.

برداشت: در این مکان بزرگ و محترم، به ستایش و شادی از موفقیت و تولد تو صحبت می‌شود.

برداشت: حریم کسی که از نسل موسی است، به قدری باعظمت و مقدس است که هنگام ورود به آن، احساس می‌شود که روح آنجا مانند روح عیسی زنده و پرانرژی است. خاک آن مکان نیز به قدری بزرگوار و باعظمت است که باید با احترام و احتیاط از آن عبور کرد.

برداشت: چشم زائر این مکان، همه چیزهایی را که در کوه سینا به خاطر عدم دیدن کلیم (حضرت موسی) پنهان مانده، روشن و آشکار می‌بیند.

برداشت: خوشا به حال کسی که با نیت پاک و دارای ایمان راستین و دل پاک، روی خود را به این درگاه تقدیم کند.

برداشت: من این شعر زیبا را سرودم که بر آن نوشتار نقره‌ای هیچ نوع عطر و بویی نزنید.