شمارهٔ ۱۶۲ - من کیستم‌

برداشت: به خاطر اینکه من مدت طولانی در حالت سکوت و آرامش زندگی کرده‌ام، دوستانم نمی‌دانند من چه کسی هستم.

برداشت: من به نوعی معما شبیه هستم؛ با اینکه رازهایم را فاش کرده‌ام، اما باز هم برای تو شناختنم آسان نیست.

برداشت: من به وسیله دمیدن، مردگان را زنده کردم، به درستی که این کار، اعجاز عیسی است.

برداشت: مرتبۀ من از چهارمین آسمان بالاتر است، اگر خودم را به عنوان مردی مطرح نکنم.

برداشت: مانند یحیا، که در زندان غم به سر می‌برد، ما نیز مژده‌دهنده‌ی اراده و فرمان مولای خود هستیم.

برداشت: به همین خاطر، من به دست یهودیان گرفتار شده‌ام و مانند یحیی تحت عذاب‌های فراوانی هستم.

برداشت: من درباره نقشه‌های شیطانی فکر نمی‌کنم، زیرا در حفاظت خداوند بزرگ قرار دارم.

برداشت: چرا به من می‌خندی در حالی که من برای رنج و غمت، شب‌ها تا صبح گریسته‌ام؟

برداشت: من به جای تو و ویژگی‌های فرهنگی‌ات، نوشته‌ها و آثاری از ادب را تهیه کرده‌ام.

برداشت: من همیشه در تلاشم تا مشکلات و آسیب‌هایی که از دشمنان به تو می‌رسد را دور کنم و از این راه هزاران زحمت را متحمل می‌شوم.

برداشت: من به خاطر عشق و محبت تو، از دزدان و خطرات کشور دور و ایمن هستم.

برداشت: من چقدر سختی کشیدم و در تبعید زندگی کردم، و چه‌قدر در حبس و محدودیت گذرانده‌ام.

برداشت: هر جا که قهرمانان شکست بخورند، من با شجاعت و دلیری خودم ایستادگی می‌کنم.

برداشت: نه من به دنبال ثروت و زر و زیور هستم و نه فریب دنیای زودگذر وسوسه‌انگیز برایم جاذبه‌ای دارد.

برداشت: چرا که بعد از سال‌ها مقام و بزرگی، من جز حسرتی بی‌فایده به دست نیاورده‌ام.

برداشت: من از آنچه در ذهنت است، بیشتر از آنچه به ظاهر نشان می‌دهی، باارزش‌تریم. اگر به من توجه کنی یا ندهی، واقعیت من تغییر نمی‌کند.

برداشت: تو اکنون از نزدیک من فاصله گرفته‌ای، اما بدان که من مانند افعی، خطرناک و زهرآگین هستم.

برداشت: من به نزد کسانی که دلهای بزرگ و آگاهی دارند، سپاسگزارم که حتی اگر تلخی‌هایی در من وجود داشته باشد، در کنار تو نیستم.

برداشت: وقتی که من مثل مانی، با دقت و زیبایی کلمات را به قلم می‌آورم، هم به ظرافت واژه‌ها توجه دارم و هم به عمق معنا.

برداشت: عزیزم، من دیگر در این شهر جایی ندارم و به خاطر تو در اینجا خوار و ذلیل شده‌ام.