شمارهٔ ۱۵۷ - تغزل

برداشت: در شب گذشته، زیبایی‌اش مانند ماهی در شب عید فطر نمایان شد و از ابرویش اشاره‌ای به سمت جام نوشیدنی کرد.

برداشت: ای کسانی که باده می‌نوشید، نوشیدنی شما حلال است. اما ای دل‌باختگان، روزه‌تان ممنوع و حرام است.

برداشت: ماه من نیز برای دیدن هلال خوش‌یمن مانند خورشید از خانه بیرون آمد و بر بام نشسته است.

برداشت: وقتی ابروی او را دیدم، نتوانستم تشخیص دهم که آیا آنچه می‌بینم ماه نو است یا نه.

برداشت: او به طور بی‌دلیل به دنبال هلالی از آسمان رفت و به خاطر زیبایی‌اش، صد ماه کامل را یافته است.

برداشت: پس از اینکه ماه نو را با دل شاد و خوش دیدیم، به آن معشوق زیبارو این‌طور گفتم.

برداشت: ای دو یاقوت، وجود تو به من نیرو و انرژی می‌بخشد. اکنون زمان آن است که از زیبایی و جواهر وجودت بهره‌مند شوم و کام خود را از آن برآورم.

برداشت: زیرا من خواهان بوسه‌ای از تو هستم که سی روز طول بکشد، پس تو هم لطف کن و آنچه را که به من بدهکاری، به انجام برسان.

برداشت: مانند طاووس با زیبایی و شکوه بایست و از دل پر از شوق و سرزندگی‌ات بگو؛ مانند گلابی سرخ و خوشبو، باده‌ای را در نهایت زیبایی بنوش.

برداشت: در این روز مبارک و شاد، دل خود را با شراب شاد کنید، زیرا ماه روزه باعث شد که از جان و دل ما آرامش را بگیرد.

برداشت: شراب بیاشام و به جای شیرینی و تنقلات، هر زمان ستایش بزرگوار من را بخوان.