شمارهٔ ۱۴۸ - بلای گل

برداشت: ما گرفتار مشکل و بلاهای ناشی از عشق گل شده‌ایم، ای خدا، کاش هیچ‌کس دیگری در چنین دام بلایی گرفتار نشود.

برداشت: در هر راه و مسیر، گل به یک مشکل تبدیل شده است، اما این گل اکنون به کمک کسانی که در حال حرکت هستند می‌آید و مشکل آن‌ها را حل می‌کند.

برداشت: هر بار که ابرها در آسمان شهر سایه می‌اندازند، بر بام هر خانه نشانه‌ای از شکوفه‌ها و زیبایی‌ها نمایان می‌شود.

برداشت: گل دل به خاطر محبت و وفاداری‌اش از خراسان و اهالی آن جدا نمی‌شود. ای جان، مردم این شهر، فدای صداقت و وفای گل می‌شوند.

برداشت: هرچقدر هم که کفش‌های فراوان و مناسبی برای مردم ساخته شود، هیچ‌کدام نمی‌توانند زیبایی و لطافت یک گل را نسبت به پاهای آن‌ها برآورده کنند.

برداشت: اگر با خضر به تاریکی و سردرگمی مردم بروید، در آنجا اسکندرها در چشمه‌های گل، یعنی افرادی بزرگ و با عظمت، فرود می‌آیند.

برداشت: زمانی که نخستین بار گل را می‌بوسیم، خودمان را به زمین می‌اندازیم و پای گل را نیز می‌بوسیم.

برداشت: گل‌ها سنگین و آشفته‌اند و کوچه باریک و ویران است. آه از زحمتی که کوچه بر ما می‌دهد و ناله از بدی‌هایی که گل‌ها بر ما روا داشته‌اند.

برداشت: گل هر چیزی را که به چنگ آورد رها نمی‌کند، صد بار باید به قدرت خارق‌العاده‌اش آفرین گفت.

برداشت: به دلیل ناراحتی و افسردگی دل‌ها، دیگر حتی گل‌ها نیز بعد از این در هوای گل نمی‌توانند شکفت.

برداشت: در صبح، به خاطر سرنوشت خود گریه می‌کنم، چون وقتی به لبخند زیبای گل نگاه می‌کنم، یاد مشکلاتم می‌افتم.

برداشت: از پشت تا شانه و از جلو تا ریش، مردم به‌طور کامل در نعمت و زیبایی گل غرق شده‌اند.

برداشت: امروز در سرزمین طوس، جایی را نمی‌توان یافت که از بلندی و پستی آن خالی باشد و جایی برای گل وجود نداشته باشد.

برداشت: اگر کشتی زره‌پوشی از انگلند بیاید، حیرت‌زده خواهد شد از دریای بی‌انتها که پُر از گل و زیبایی است.

برداشت: اگر خاک و گل این سرزمین به پایان نرسد، مردمان این سرزمین نیز همچنان در میان خاک و گل خواهند بود.

برداشت: شرمنده‌ام از اینکه در مورد مسائل زیاد صحبت کنم، ولی باز هم هزاران موضوع دیگر وجود دارد که فراتر از زیبایی گل است.