شمارهٔ ۱۳۶ - تغزل

برداشت: باغ به شکوفه درآمد و بلبل از دلش آواز سر داد، همچون چشمان من که پر از اشک گرانبها شد و باران بارید.

برداشت: در زمان صبحگاه، وقتی که گل‌ها در بهترین حالت خود هستند، صدای خوش نغمه‌خوانی بلبل و آواز نازک فاخته در باغ به گوش می‌رسد.

برداشت: باغ گل‌ها شکفته شد مانند مهمانی با شکوه. صبح روشن شد، مانند اینکه چتر بزرگ و زیبای اردشیر گشوده شده باشد.

برداشت: ابر پرده‌ها را کنار زد و با بارش باران تیر باد را رها کرد. وقتی که باد به سیم و زره رسید، خودش را بر روی دریا ریخت.

برداشت: نرگس از نادانی خود را در ظرف نقره قرار داد و لاله با فریبایی خود را در رنگ قرمز پنهان کرد.

برداشت: در روز بارانی، نور خورشید موجب می‌شود که رنگین‌کمان از آسمان نمایان شود و زیبایی‌اش را به نمایش بگذارد.

برداشت: این بیت به توصیف زیبایی و تنوع رنگ‌ها در لباس عروس می‌پردازد. مانند این است که عروس لباسی از حریر رنگارنگ به تن کرده و زیبایی‌های آن را به نمایش گذاشته است، گویی هر دامن از رنگ و جنس خاصی برخوردار است. این تصویر به خوبی نشان‌دهندهٔ جذابیت و جلوه‌های مختلفی است که در لباس او وجود دارد.

برداشت: بهار دل‌انگیز و روزهای شاداب فرا رسیده است. فصل نوروز و خوشی‌های بهاری، دل را شاد می‌کند.

برداشت: هر لحظه از میان ابرها نوری سر نمی‌زند و رعد و برق از ترس خود، صدا و فریادی بلند می‌کند.

برداشت: همچون دشمنی که وقتی به اوج خشم و ناراحتی می‌رسد، صورت خود را بالا می‌آورد و فریاد می‌کشد، در آن لحظه که پرنده‌ای از دستان پادشاه می‌جهد و پرواز می‌کند.