شمارهٔ ۱۳۴ - در وصف انگور

برداشت: انگور در حال نمو است، ای فرزند زیبایی، بیدار شو و به گهواره بگذار فرزند انگور را.

برداشت: در اینجا به یک نوزاد اشاره شده است که به دنیا آمده و در آغوش مادرش آرام خوابیده است. مادر او نیز به مدت شش ماه خوابیده و در حالت آرامش و خواب در کنار نوزاد قرار دارد. این تصویر تلطیف شده‌ی محبت و آرامش میان مادر و فرزند را به نمایش می‌گذارد.

برداشت: اکنون زمانه‌ای است که روز به روز مانند زنی حامله در حال تغییر و تحول است و هر روز گروهی از زنبورها به دورش می‌گردند.

برداشت: این افراد شایسته ارزش و اهمیت خود را به درستی نمی‌دانند، پس برخیز و هر یک از آن‌ها را از بستر خود دور کن.

برداشت: عجیب و سخت است برایم که چرا چنین کودکانی با چهره‌ای غمگین و بیمار به دنیا می‌آیند.

برداشت: این مورد نیز جالب‌تر است که وقتی زائیدن یک بچه به پایان می‌رسد، نزدیکان او را رها کرده و از او دور می‌شوند.

برداشت: سپس با احتیاط و آرامی از خاکش جدا شو، به طوری که بدنش آسیبی نبیند و دچار درد و زخم نشود.

برداشت: از آن پس، او را به یک بستر سنگین بخوابان و از پشت و رویش آن کودک پنهان را دور کن.

برداشت: هرچند او به مادرش ظلم خواهد کرد، اما تو در این کار مستحق پاداش و ثواب هستی.

برداشت: این کودک در گهواره به دنیا آمده، پس از دو یا سه ماه، به طور کامل در آن محصور می‌شود و هر چیزی که نیاز دارد در همین فضا به او ارائه می‌شود.

برداشت: آن کودک زیبا که چهره روشنش همچون روز، شب تیره را روشن می‌کند.

برداشت: زمانی که قدرت و زیبایی او درخشندگی پیدا کند، از او بهشت و زیبایی لب‌های حور به دست می‌آید.

برداشت: و وقتی که ساقی به بلور شراب بریزد، آن لحظه بلور مانند عقیق یمنی زیبا و دلنشین می‌شود.