شمارهٔ ۱۳۲ - تجدید مطلع (در توصیف مازندران)

برداشت: الان خوب است اگر به جوی آب بروی و به سمت مازندران حرکت کنی و آرامش را با خودت به ارمغان بیاوری.

برداشت: گاهی در ساحل دریا استراحت کن و گاهی در دشت و از زیبایی‌های طبیعت لذت ببر. گاهی هم در کنار رود، با محبت و نوازش گیر و دل را شاد کن.

برداشت: گاهی در چرخ‌های برق‌آسا به تلاطم می‌افتد و گاهی نیز بر اسبی تندرو و روان می‌نشیند.

برداشت: مازندران زیباست، به ویژه در فصل‌های پاییز و بهار، به‌خصوص در ناحیه آبسکون، کنار دریا.

برداشت: زمینش همیشه سرسبز و پربار است، با گل‌ها و زیبایی‌های فراوان. بلبل‌ها در طول شب و روز به خاطر این نعمت‌ها شاد و خوشحال هستند.

برداشت: انجیرها در کنار چنار و منار رشد می‌کنند و درختی بر روی درخت دیگر می‌روید و بار می‌آورد.

برداشت: باد می‌وزد و جفت پرنده‌هایی که گم شده‌اند، درخت چنار را با سر و صدای خود پر کرده‌اند و هر کدام گردن خود را به سمت دیدار معشوق دراز کرده‌اند.

برداشت: در اینجا به گوش می‌رسد که صدای خوشی از سوی «هراز» شنیده می‌شود. این صدا به سوی سرزمین باصفا و خوش آمده است، گویی که آن را با زیبایی و جذابیت خاصی آراسته‌اند، همچو نقره‌ای در پارچه‌ای آبی رنگ.

برداشت: صدای او به قدری بلند و رعدآساست که هر شنونده‌ای را بی‌خبر و نابینا می‌کند، مانند صدای رعد که می‌تواند تمام سر و صدای دنیا را در هم بریزد و تن بزرگ‌ترین موجودات را لرزان کند.