شمارهٔ ۱۱۵ - بوسهٔ عید

برداشت: من در آرزوی آن بودم که یک ماه تمام روزه بگیرم تا فرصتی دست دهد و یک بار بر لب آن پسر ترک بوسه‌ای بزنم.

برداشت: می‌خواهم ابتدا از لب‌های شیرین او بوسه‌ای مثل بوسه‌های عید بزنم، و سپس پس از سی روز دوباره از او بوسه‌ای بگیرم.

برداشت: اگر کسی بگوید که یک بوسه بیشتر از آنچه که هست نمی‌زنم، پس از این به من چه می‌خواهی؟ من در این خانه به روش خاص خودم زندگی می‌کنم.

برداشت: در آن زلف معشوق، من همچون موسیقی ای چنگ می‌زنم و تلاش می‌کنم تا او را به اوج برسانم. من بوسه‌ای می‌زنم و این بوسه تبدیل به عشق و محبت می‌شود.

برداشت: هفته پیش، در حین فکر کردن به رابطه‌ام، وقتی صبح با نشاط و امید به سمت دوست عزیزم حرکت کردم، به این نتیجه رسیدم که باید از خودم محافظت کنم.

برداشت: دیدم که از رنج گرمای روز به شدت ناراحت شده و به قدری کلافه است که اگر بخواهی می‌توانی او را به راحتی ببری و جاهای دیگر ببینی.

برداشت: برای توصیف زیبایی کسی، شاعر می‌گوید که او به اندازه‌ی هلال ماه در روزهای اول می‌درخشد و چهره‌اش مانند قمر در انتهای دو هفته است. زیبایی او به قدری دلنشین و دل‌فریب است که می‌توان او را با زیبایی ماه مقایسه کرد.

برداشت: می‌گوید که می‌دانم تو از من بوسه‌ای مثل عید می‌طلبی، اما اینکه بوسه را از این لب خشک بگیری، چه اندازه و چه خطری دارد.

برداشت: من از شدت تشنگی و روزه داری، هر چه توانستم چنان سختی کشیدم که لب‌هایم به خشکی و بی‌آبی شبیه لالهٔ پژمرده شدند.

برداشت: سپاس خدای را که زود از نزد ما رفت و این درد عاشقان را به جا گذاشت که در او اثر کرده است.

برداشت: بیایید بلند شویم و از شراب دل‌انگیز بهره ببریم، دیگر چه زمانی باید از ماه دوری کنیم؟

برداشت: به او گفتم که اگر می‌خواهی مشروبات بنوشی، من باده‌ای دارم. پس دیگر در جستجوی باده نرو و خودت را خسته نکن.

برداشت: من حجره را دوباره تزئین و آماده کرده‌ام تا بتوانم چنگ و دف و نوازنده را برای جشن و شادی فراهم کنم.

برداشت: دوش نوشیدنی‌ای خریدم از فروشنده‌ای که باده‌اش خالص و زلال بود، مانند دلی که خوشبخت و پر از جواهرات ارزنده است.