شمارهٔ ۱۰۲ - پیام ایران

برداشت: هشیار باش که ایران برای تو پیامی خواهد فرستاد و آن پیام با عزت و احترام بسیار خواهد بود.

برداشت: اگر کسی از تو بپرسد جوابش این است که: اگر بخواهی خیر و نیکی را ببینی، باید به نصیحت‌هایی که پدر و مادر به تو می‌دهند توجه کنی و آنها را در زندگی‌ات به کار ببندی.

برداشت: نسیم صبح که بر روی سرزمین‌مان می‌وزد، از خاک پاک اجداد ما به تو سلام می‌فرستد.

برداشت: از اجداد تو در بهار، روحی از خاک برمی‌خیزد که پیام‌های شادی را از گل به گل منتقل می‌کند.

برداشت: هر سال نوروز، با آغاز شکوفایی گل‌ها و طبیعت، یادآور شادکامی و خوشی‌های نیاکان ماست و به نوعی دعوتی عمومی به سمت زیبایی‌ها و سرزندگی است.

برداشت: تو به زمین وابسته‌ای و رشته‌ای پنهان وجود دارد که تو را به گذشته‌ات متصل می‌کند.

برداشت: گذشته، اساس و زیربنای حال و آینده است. تجربیات و سوابق هستند که هر حرفه‌ای را سامان می‌دهند.

برداشت: به تجربیات گذشته نگاه کن، چون آن‌ها می‌توانند هم نکات منفی و هم مثبت را نشان دهند که ممکن است احساسات تلخی را برایت ایجاد کنند یا برعکس، به تو احساس شادی و رضایت بدهند.

برداشت: از آموزه‌ها و رفتارهای گذشتگان غافل مشو، زیرا این غفلت باعث می‌شود که از نظر اجتماعی و اخلاقی در شرایط نامناسبی قرار گیری.

برداشت: کسی که از پدران خود شرم دارد و به آن‌ها بی‌احترامی می‌کند، شخصی ناپسند و نالایق است، زیرا شرافت و اعتبار یک مرد به نام و مقام پدر و مادرش بستگی دارد.

برداشت: نگو که به خاطر لجن‌مالی بر بدن خاکی‌ام افتخار کنم، زیرا هیچ‌کس به خاطر جایگاه و مقام نازش نمی‌کند بلکه باید به ارزش‌های روحی و معنوی توجه داشت.

برداشت: با دانش خود وثوق کن و با اراده‌ای استوار پیش برو، زیرا علم و اراده می‌توانند به تو احترام و مقام بیفزایند.

برداشت: اما از روش قدیمی خود منحرف مشو، زیرا که در سلطنت، روش قدیمی به رعایت احترام و بزرگی می‌انجامد.

برداشت: از یادگیری زبان فارسی و عربی خودداری نکن، زیرا این دو زبان همواره به تقویت هویت ملی کمک می‌کنند.

برداشت: نمادها و آموزه‌های پدران و نیاکان باعث زنده نگه‌داشتن و تقویت زندگی و قدرت قوم‌ها می‌شود.

برداشت: به خودت نبال و خود را به تقلید از غربی‌ها مشغول نکن، زیرا اگر آن‌ها به هنر شرق توجه کنند، باید به واقعیات و فرهنگ اصیل آن احترام بگذارند.

برداشت: تو از سرزمین شرق آمده‌ای و در آنجا ویژگی‌ها و فضایل زیادی وجود دارد، اما افسوس که زندگی در غربت و دوری از وطن، تمامی این زیبایی‌ها و ویژگی‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد و از بین می‌برد.

برداشت: هر ویژگی‌ای که داری، به جلو بیا و به سمت نور و خوبی برو؛ وگرنه شیطان تو را به زوایای مختلف تقسیم کرده و به بیراهه می‌کشاند.

برداشت: از سوی غرب دانش و علم گسترش می‌یابد و در سوی شرق، دهانه‌ای وجود دارد که عمل هضم آن به بدن متصل می‌شود.

برداشت: در مسیر تو پر از تله‌ها و دام‌هایی است که به طرز فریبنده‌ای به نظر می‌رسند. آیا مردی هست که بتواند این تله‌ها را بشناسد و تفاوت آن‌ها را از دانه‌ها تشخیص دهد؟

برداشت: اگر از دام و تله‌ها و همچنین از لذت‌های زودگذر عبور نکنی، امکان ندارد که زمان به تو فرصتی برای ایستادگی و مبارزه بدهد.

برداشت: پیام کسی که دلش شکسته و رنجیده است را با تمام وجودت بشنو، زیرا او با جدیت و اهمیت به تو نصیحت و راهنمایی می‌کند.

برداشت: دو چشم مادر وطن مانند آفتاب و ماه به ما نگاه می‌کنند و از این دو چشم، لباس و غذا به ما می‌دهند.

برداشت: از چشمان وطن، اشک ریخته می‌شود و این اشک‌ها بر زمین گسترش یافته است. سرخی افق در هنگام صبح و شب، نمایانگر این درد و اندوه است.

برداشت: چشمانش پر از اشک است و به ما نگاه می‌کند و می‌پرسد: چه کسی حاضر است به من خونش را بدهد؟

برداشت: من جوانانی را در دل پرورش داده‌ام، حالا از میان شما که جوانان تازه‌کار هستید، کدام یک از شما حاضر است به من کمک کند؟

برداشت: بعد از دوران خسرو، حالش به مانند زنی بیوه است که هر کسی وعده‌ای بی‌اساس و ناامیدکننده به او می‌دهد.

برداشت: چه بسیار کودکانی که به دنیا آوردم، دلیر و دانشمند، اما هیچ‌کدام نتوانستند که کشورم را به سامان آورند.

برداشت: اگر کسی به راه درست و راست قدم بگذارد، دیگران دنبالش نمی‌آیند تا آن مسیر را ادامه دهند.

برداشت: هیچ‌کس از چنگال ظلم و ستم رهایی نیافته است و هیچ‌کس نمی‌تواند به خاطر آسایش مردم، آرامشی به دست آورد.

برداشت: اکنون امید من به شما ای نوخطان بستگی دارد و امیدوارم تلاش شما تمام مشکلات من را برطرف کند.

برداشت: دل شکسته‌ام از زخم‌های عمیق و دردناک، که ناشی از جهل و نادانی است. در این حال، حسی درونی از انتقام در من بیدار شده است.

برداشت: کجاست جوانی از سرزمین خود که در حمایت من وعده‌های خوب و نیکو بدهد؟

برداشت: کجا کسی است که با درک درست و انصاف، دردهای عمیق و زخم‌های قلبی‌ام را درمان کند؟

برداشت: محل زندگی شیران تبدیل به مکانی بی‌روح شده است. حالا بچه شیر کجاست که بتواند به این مکان زندگی ببخشد و آن را زنده کند؟

برداشت: فردی که بی‌کفایت و بدون مهارت است، نمی‌تواند کارها را به درستی مدیریت کند. باید هدایت و کنترل امور به دست افرادی سپرده شود که دارای دانش و توانایی هستند.

برداشت: کجاست کسی که ارزش‌های انسانی و نیکویی را به کسانی که در محنت و سختی هستند یادآوری کند؟

برداشت: کجاست آن جوانمردی که به خاطر شرف و عزت خود، به جای منافع شخصی، به فکر منافع عمومی باشد و از سود شخصی‌اش بگذرد؟

برداشت: کجاست آن مردی که بتواند از قلب ظالم بی‌رحم، شمشیر عدالت را بگیرد و به دفاع از حق و حقیقت برخیزد؟

برداشت: کجا هستند افرادی آزاد که همچون پدرانشان از دشمنان جان بگیرند و جام محبت به دوستان بدهند؟

برداشت: وطن به دست کسانی است که شایسته نیستند. چه کسی حاضر است دانش و فضیلت را به این افراد نااهل آموزش دهد؟

برداشت: به تلاش و کوشش، اساس یک حزب نیک و باکرامت را بنا می‌کند و به یک فرد سخن‌گو و نادان، پاسخی محکم و قاطع می‌دهد.