شمارهٔ ۹۵ - بهاریه

برداشت: زمان جشن نوروز فرا رسیده و چشم فتنه در خواب است. بر این جشن خوش فرخنده درود و سلام باد.

برداشت: حالا که صدای پرنده‌ای از کنار پرنده‌های دیگر بلند شده، باید صدای رود را هم از کنار رود بشنوی.

برداشت: در دشت، تپه‌ای با رنگی زیبا وجود دارد و بر بالای کوه هم قله‌ای است که مانند یک کلاه نقره‌ای می‌درخشد.

برداشت: آسمان به طرز حیرت‌انگیزی در حال باریدن گوهرهایی است و ابرها به طرز زیبایی مانند ظرفی نقره‌ای، مرواریدها را پخش می‌کنند.

برداشت: تاج زیبا و زینتی که شکسته شده به دلیل برخورد با شاخک درخت بادام، مانند دانه‌های گرانبهای شکننده‌ای است که بر روی ساقه درخت شفتالو قرار دارد.

برداشت: تل شقیق به زیبایی و وقار یک مقتل (محل کشته شدن) می‌ماند و درخت سرو هم به شکل گنبدی آبی‌رنگ است.

برداشت: به سمت مرز برو، آن گل‌های لاله که هنوز شکفته نشده بودند، مانند نیزه‌های خونین به نظر می‌رسیدند.

برداشت: به سطح آب نگاه کن که به خاطر وزش باد، حالت آن چنان است که مانند چهره یهودیان در هنگام خواری و تذلیلی می‌باشد.

برداشت: اگر به هزاران جاذبه‌ی تاریخی نگاه کنی، کجا می‌توانی دو قدم در باغ بگذاری و آن را بگردی؟

برداشت: آثار و دستاوردهای آزر را می‌بینی و دلیل و برهان زردشت را می‌شناسی. همچنین می‌توانی شاهد نبوت موسی و معجزات داود باشی.

برداشت: هر کس را که می‌بینی، شادی‌ای در دلش نهفته است و به هر چیزی که بگذرندی، اندوهی به همراه دارد.

برداشت: برخی افراد با نقره شاد هستند و برخی دیگر با طلا خوشحالند. عده‌ای با نواختن ساز شادی دارند و عده‌ای هم از آب و رود لذت می‌برند.

برداشت: همه افراد از چیزی خوشحال و خرسند هستند، اما من باید به خوشحالی و شادی سرزمینم دل خوش کنم.