شمارهٔ ۹۲ - غدیر خم

برداشت: اگر کسی در آینه به چهره‌اش نگاه کند و زیبایی‌اش را ببیند، باید به مادرش آفرین بگوید که چنین فرزندی را به دنیا آورده است.

برداشت: اگر بار دیگر چنین زیبایی از دلربای خود بروز کند، مطمئن باش که اوضاع دنیا تغییر خواهد کرد.

برداشت: هیچ‌کس نمی‌تواند زیبایی چهره ماه را با مشک سیاه دور کند، اما او با وجودی که چهره‌اش زیباست، خود را به دور مشک سیاه کشیده است.

برداشت: هیچ کس قمر را همراه با گلی خوشبو که از فرودست آمده باشد، ندیده است. او قمر را با گلی خوشبو همراه می‌سازد.

برداشت: اگر یکی از گره‌های آن دو زلف خوشبویش باز شود، جهانی پر از زیبایی و عطر مشک و عنبر به وجود می‌آید.

برداشت: غم از دل تو رفته انگار که هر لحظه مثل من، فقط دربارهٔ خواجهٔ قنبر شعر می‌خواند و مدح او را می‌کند.

برداشت: کسی که در نیمه شب بر جای پیغمبر به خواب رفته تا تنش را قربانی کند و از خود دفاع کند.

برداشت: هیچ صفتی جز ویژگی‌های یک قاضی در او یافت نمی‌شود، به جز این که عقل خود را بر روی خود قضاوت کند.

برداشت: داوری که مورد اشاره است، نامش احمد است و او هم به عنوان وصی شناخته می‌شود. هم او حکومت و سرپرستی دارد و هم به عنوان جانشین پیامبر شناخته می‌شود. به همین ترتیب، نقش و مقام احمد و داور به هم مرتبط است و هر یک از آنها در مقام خود تاثیری عمیق دارند.

برداشت: در غدیر خم، از طرف خداوند به پیامبر اکرم (ص) اعلام شد که علی (ع) را به عنوان ولی و رهبر امت معرفی کند، تا او بر همگان، بزرگ و کوچک، ولایت داشته باشد.

برداشت: رسول خدا (مصطفی) با استفاده از شتران، پیام خدا را به مردم منتقل کرد و به منظور این کار، منبری برای خود درست کرد.

برداشت: مردم از قبایل مختلف جمع می‌شوند در آن دشت و پیامبر بر منبر می‌رود تا درباره خلافت سخن بگوید.

برداشت: می‌گوید کسی که خود را سرپرست می‌داند، علی سرپرست اوست. پس باید از اطاعت او بپرهیزد اگر کسی بخواهد در این باره تحقیق کند.

برداشت: امروز جشن شادی و پیروزی است؛ صدا و سرود خوشحالی از کاخ امام به گوش می‌رسد و این فریاد به حدی بلند است که آسمان را از شنیدن آن ناتوان می‌کند.

برداشت: بوالحسن، فرزند موسی، مانند عیسی می‌تواند روح را به بدن مرده برگرداند و او را زنده کند.

برداشت: اگر شاهان و emperors جهان حکمی صادر کنند، آن حکم باید بر همه جاری باشد، حتی بر خود آن شاهان.