شمارهٔ ۶۹ - بهار اگر بگذارد!

برداشت: منتظر می‌مانم اگر زمان اجازه دهد، و اگر زندگی نیز فرصت بدهد، به خواسته‌ام می‌رسم.

برداشت: اگر تقدیر بدی بر سر راهم باشد و مرا از پا درآورد، در این صورت مجبور می‌شوم فریب اقبال را بزنم و اندکی معروف شوم، اگر فرصتی باشد.

برداشت: نام من به بالای راست و بلندای تفکر و اندیشه می‌رسد، همان‌طور که ذوالفقار، شمشیر مشهور و قوی، نشانه قدرت و شجاعت است. اگر این نام بتواند در خاطرها بماند و بر افراشته گردد.

برداشت: من ابتدا کار وکالت را به مملکت بی‌قرار سپرده‌ام، اگر که اجازه دهد.

برداشت: من احساس می‌کنم که از درونم یک نیروی قوی به بیرون می‌جوشد و این باعث حیرت من شده است، چنان که اگر ورق دستم را رها کند، همه چیز در هم می‌ریزد.

برداشت: تمام تصمیم‌گیری‌ها و نظرات به من بستگی دارد؛ حتی اگر نویسنده‌ای هزاران نقطه به نوشته‌اش اضافه کند، باز هم تأثیری در نتیجه نخواهد داشت.

برداشت: «تربت جامم» به معنای خاک و سرزمین من کافی است؛ اگر تماشاگران بخواهند، باید نیت خود را کنار بگذارند.

برداشت: من تلاش می‌کنم تا برای خودم اعتباری کسب کنم، اما اگر دنیا اجازه بدهد.

برداشت: من وکیل هستم و با وجود صدای بلندی که در بهار به پا می‌شود، حتی اگر رأی‌های نادرستی صادر شود، همچنان به کار خود ادامه می‌دهم.

برداشت: می‌خواهم از اینجا به امیدی بپردازم، اگر این دل امیدوار اجازه دهد.

برداشت: من با زیرکی و فریبکاری، نمایندگی خود را آغاز می‌کنم، اگر پیشینه‌ی فراوانم اجازه دهد.

برداشت: من می‌خواهم مردم را به راحتی فریب بدهم، اما اگر صدیق بهار اجازه بدهد.