شمارهٔ ۶۶ - دختر گدا

برداشت: می‌گویند خدایان به گدایان طلا و نقره ندادند، حالا می‌خواهم بدانم که چرا جان پدرم را به آنها ندادند؟

برداشت: خدا از کنار ما عبور کرد و چیزی به ما نداد، مثل اینکه نانوا نان قرضی به ما نداد.

برداشت: روح پدرم را قسم می‌زنم که بگویم، آیا آن شخص خوش‌پوش که چیزی به ما ارائه نکرد، واقعاً وجود خدا ندارد؟

برداشت: اگر خدا وجود نداشت، پس چرا به ما توجه کرد و هیچ چیزی به آن کودک گدا نداد؟

برداشت: شخصی قصد داشت که چیزی به دیگری بدهد، اما پلیس (آژان) وسط کار دخالت کرد و مانع او شد و اجازه نداد که این کار انجام شود.

برداشت: به کسی گفتم که پدر و مادرم حالشان خوب نیست و از او خواستم که برای درمان و خوراک به ما کمک کند، اما هیچ‌کس پاسخ نداد.

برداشت: همسایه مراسمی برگزار کرد و به مهمانان غذا داد، اما چرا غذا را به نیازمندان در بیرون در نداد؟

برداشت: من تو را از دور دیدم که کلاهی بر سر داشتی و آنقدر از من فاصله گرفتی که حتی یک دانه لوبیا هم به تو نرسید.

برداشت: در قهوه‌خانه همیشه سماور صدای جالبی دارد، اما هیچ‌گاه صدای سماور پدرم را نشنیدم.

برداشت: بقال بی‌رحم به من هیچ‌کدام از میوه‌های خوب را نداد و فقط یک آلو خراب و بی‌ارزش به من فروخت.

برداشت: در نزدیکی نانوا ایستاده بودم و هیچ‌کس حتی یک تکه نان به من که گرسنه بودم، نداد.

برداشت: مردی لپم را گرفت و فشرد و رفت، اما هیچ چیز به من که بیچاره هستم نداد.

برداشت: در میان این همه درختی که در شهر وجود دارد، هیچ‌کدام نتوانستند منبع نور و شگفتی برای ما باشند و درخششی به زندگی ما ببخشند.