شمارهٔ ۶۰ - عدل و داد

برداشت: باد خراسان همیشه برای دشت و دیارش خوش و آباد است و این سرزمین از ظلم و بی‌عدالتی دور است.

برداشت: اگر سرزمین و منطقه‌ای از ظلم و ستم خالی شود، کشور همیشه آباد و با صفا باقی خواهد ماند.

برداشت: یک ملک مانند یک خانه است که بر پایهٔ عدالت ساخته شده است. اگر این پایهٔ عدالت وجود نداشته باشد، آن خانه هرگز پابرجا نخواهد ماند.

برداشت: اگر در کشور رفتارهای نیکو و بخشش‌ها بنیان‌گذار شود، بهتر از آن است که فقط دیواری از آهن و فولاد بسازند.

برداشت: دشمنان را شکست دادند و سرزمین و کشور را آزاد کردند، پادشاهان با ویژگی‌های نیکو و قدرت بخشش و انصاف این کار را انجام دادند.

برداشت: کسی که در زندگی‌اش با سختی‌ها و ظلم روبرو بوده، اکنون در حالتی از عذاب و ذلت قرار دارد و همه چیزهایی که داشت، از دست رفته است.

برداشت: خدای را سپاس که او را به طور خاصی قرار داده و نعمت‌ها و بخشش‌هایش را به شکل شگفت‌انگیزی به نمایش گذاشته است.

برداشت: خسرو بزرگ و پیروزی‌بخش که در اداره امور کشور به عدالت عمل کرد و باعث شد ظلم و ستم از میان برود.

برداشت: خدا به انسان‌ها مقام و نعمت‌هایی داده است و هیچ‌کس نمی‌تواند آنچه را که خدا به دیگران عطا کرده، از آنها باز پس بگیرد.

برداشت: ملک شبیه عروسی است و عدالت و انصاف او مانند مهر و نفقه‌ای است که در ده قرار دارد. به او توجه کن که مثل یک داماد است.

برداشت: پرنده خوشبختی که هیچ‌کس نمی‌تواند به او بال و پر بدهد، فقط به سوی تو پرواز می‌کند.

برداشت: تو مقام استنباط احکام شرعی و سلطنت را داری، اما دشمن تو ناله و فریادش بلند است و در حال اعتراض است.

برداشت: بهار را ببین که چگونه به خاطر تو شعف و شوق دارد، همان‌طور که کاه به وجود جهش و حرکت می‌افتد.

برداشت: کسی که ماهیت و ویژگی‌های یک چیز را می‌شناسد، می‌داند که طبع طبیعی آن چگونه است. او می‌تواند به خوبی تفاوت‌ها را درک کند و از نشانه‌ها و خصوصیات تمایز قائل شود.

برداشت: در این مکان، پدرش به مدت معینی با صبر و حوصله، به مدح و ستایش پرداخته و سخنانی بیان کرده است.