شمارهٔ ۳۴ - در وصف آیت‌الله صدر

برداشت: اگر می‌خواهی خدا را ببینی، باید اولیای خدا را مشاهده کنی، زیرا زیبایی خدا در وجود آن‌ها نمایان است.

برداشت: اگر می‌خواهی روی دوست‌داران واقعی را ببینی، باید به علمای دین و راه‌های درست مراجعه کنی.

برداشت: به خاطر همین دلایل و با این استدلال و برهان، چهره علما به عنوان نماینده و نمود خدا به حساب می‌آید.

برداشت: به ویژه اینکه او فقط به فرمایش خدا توجه کرد و هیچ خواسته دیگری جز خواسته خدا نداشت.

برداشت: مانند حضرت صدرالانام، اسماعیل که چهره‌اش مانند آینه‌ای است که جلوه‌ای از خدا را نشان می‌دهد.

برداشت: کسی که دستش باز است و دلش گشاده، پیشانی‌اش باز و اندیشه‌اش روشن است، ویژگی‌های نیکو و چهره زیبایی دارد و دیدار با او نیز دلنشین است.

برداشت: جز رضایت خدا چیزی دیگر را نمی‌خواست و خداوند هم به او هر آنچه را که می‌خواست عطا کرد.

برداشت: او جلال و شرف و علم و عمل را به او عطا کرد و این ویژگی‌ها از سر تا پا او را زینت بخشید.

برداشت: مداد تیره او نشانه‌ای از احترام و ارادت به دین است و مقامات و رتبه‌ها برای او ارزش زیادی ندارند، چرا که خون شهدا برای او همانند مایه‌ای پاک و مطهر است.

برداشت: در مسیر دین راستین، نامه‌اش سخن را به خوبی بیان می‌کند و در جهت قوانین مستحکم شرع، قلمش به زیبایی کلام می‌زند.

برداشت: عظمت و بزرگی خانوادگی‌ات از نام باشکوهت مشخص است و مقام و شرافتت از جلوه‌ی چهره‌ات پیداست.

برداشت: تصویر زیبا و دل‌پذیری که تمام دنیا را از نور و روشنی او پر کرده است.

برداشت: زیبایی و جمال الهی به وضوح نمایان شد و از تمام جهات، بندگان خدا به گرد آن آمده‌اند و به طور همزمان از چپ و راست، خود را به خدمت او درآورده‌اند.

برداشت: محل عبادتش مانند آسمان است و او همچون ماه کامل درخشان. پیروانش صف‌هایی مرتب مانند ستاره‌های آسمان دارند.

برداشت: بهار، در ستایش و تمجید از شخصیت والای او، به دستور فرزند احمد، شعری زیبا و دلنشین سروده است.

برداشت: به جای اینکه باد و ناپایداری باعث از بین رفتن عزت او شود، آن عزت همیشه برقرار است، مثل اینکه ماه و خورشید همیشه وجود دارند و پایدارند.

برداشت: دعای دعاگویان همیشه برای حافظ باشد و چهره‌اش همیشه در برابر قبله دعاخواهان قرار گیرد.