شمارهٔ ۲۶ - غضب شاه

برداشت: من در این مشکلات و رنج‌ها گرفتار مانده‌ام، ای خدا، مرا از این مصیبت رها کن.

برداشت: دلم برای این ویرانی و خرابی تنگ شده، چرا که جانم در این چاله عمیق به لبم رسیده است.

برداشت: زندگی به قدری دشوار شده که پیوسته از خدای مرگ درخواست کمک می‌کنم.

برداشت: آه، افسوس بر لباس دانش و هنر، آه، افسوس بر کالای فضیلت و ادب.

برداشت: جایی که بازی‌های طنز آغاز می‌شود و در آنجا محل رنج و زحمت است.

برداشت: ای کاش که افسوس نخورم، من که عمری را در مسیر اعتقادات و اصول خود گذرانده‌ام.

برداشت: آه و افسوس که زندگی فقط به خوردن و نوشیدن سپری شد.

برداشت: غم و نگرانی فرزندان و خانواده‌ام، شادی و خوشی‌های روزم را به تیره‌گی شب تبدیل کرد.

برداشت: با قناعت نمی‌توان به سوالات و نیازهای پنج بچه مکتب پاسخ داد.

برداشت: سرنوشت نامساعد و بدبختی که حتی پادشاه را هم عصبی و ناراحت کرده است.

برداشت: من کیستم و چه موجودی هستم؟ فقط بدنی لاغر و ناتوان دارم که از تارهای نازک نی هم ضعیف‌تر است.

برداشت: چه کسی جرات دارد که با عقابی دلیر و شجاع که به شدت بر او احساس تعلق دارد، رقابت کند؟

برداشت: من نه بلوچ هستم، نه کردی که به آن تعلق داشته باشم، نه ترک، نه رئیس لری، و نه شیخی از عرب.

برداشت: من کیستم؟ شاعری هستم که قصیده می‌نویسم. مانند کاتبی که بهار را به تصویر می‌کشد.

برداشت: هر چه گناه من بوده، چرا باید در این زندان سختی و درد را تحمل کنم و تحت فشار باشم؟

برداشت: در جایی که شخصی به شدت در تنگنا و فشار قرار دارد، احساس می‌کند که مانند دیواری سوراخ شده، در حال شکستگی و ناامیدی است.

برداشت: در یک فضای محدود، با سه قدم به جلو بروید و دو قدم در مسیر درد و مشکلات پیش بروید.

برداشت: روز، فرصتی برای دیدن خورشید نیست و شب، اجازه‌ی مشاهده‌ی ستاره‌ها هم وجود ندارد.

برداشت: از یک شکاف کوچک، گاهگاهی قسمتی از آسمان را در روز و شب مشاهده می‌کنم.

برداشت: در شب، فقط از آن روزنه، سر تیر و دُم عقرب را می‌بینم.

برداشت: فضای کوچک و تنگی مانند خانهٔ خرگوش که به اندازه‌ای بزرگ است که می‌تواند شبیه آغل روباه باشد.

برداشت: وقتی یکی زمین افتاده، مانند آهنی است که بر روی چوبی قرار گرفته است.

برداشت: در نتیجه، پشت این فرد، جنسی به شدت ناخوشایند و بدبو وجود دارد که نشان‌دهنده‌ی وجود هزاران دزد و نابکار است.

برداشت: دزد در آزادی به سر می‌برد در حالی که کسانی که در خانه هستند و حق دارند، در حبس عدالت به سر می‌برند. این وضعیت بسیار شگفت‌انگیز است.