شمارهٔ ۸ - نفس انسان

برداشت: مرد عاقل از دانش خود به ستوه می‌آید، زیرا دانا از عقل خود برای زندگی‌اش محدودیت‌هایی به وجود آورده است.

برداشت: در هند، راجه‌ای که از پرخوری به خواب رفته است، در حالی که در اروپا، روسو، به خاطر گرسنگی در حال تفکر و بیداری است.

برداشت: کشاورز نازک‌دل و ضعیف در دنیای سخت و بی‌رحم قرار می‌گیرد، در حالی که دیگران با ناز و نعمت در حال زندگی هستند.

برداشت: عزیز و گرامی بدون دلیل در لباس‌هایی زیبا به سر می‌برد، در حالی که یک یتیم بی‌پدر در دشواری زندگی می‌کند.

برداشت: اگر مقدر ما به تلاش و کوشش است، پس همان‌طور که در قرآن خداوند فرموده است عمل کنیم.

برداشت: چرا عده‌ای همیشه در خوشی و نعمت هستند، در حالی که عده‌ای دیگر دائماً در تلاش و زحمت به سر می‌برند؟

برداشت: چرا بعضی افراد زیبا و با لباس های شیک و جذاب پوشیده اند، در حالی که برخی دیگر لباس های کهنه و کثیف به تن دارند؟

برداشت: در یک لحظه، شخصی به راحتی و بدون زحمت، بخشی از خوشبختی یک عمر را به دست آورده است.

برداشت: امیر ناتوان در قصر خوابیده و در صف جنگجویان قوی، صف مرده‌ای وجود دارد.

برداشت: اگر سرنوشت به حیله و دسیسه باشد، در آن تلاش و کوشش بی‌فایده است.

برداشت: این بیت به بیان اهمیت و ارزش پیامبران و حکیمان می‌پردازد، به همراه آثار و آموزه‌های زیبا و روشنی که ارائه داده‌اند. این افراد با دانش و بینش خود راهنمایی‌های مؤثری به بشر ارائه کرده‌اند.

برداشت: از انجیل تا زمان عهد تورات آمده است و از قرآن نیز تا زمان زرتشت و زند آمده است.

برداشت: از سقراط تا زمان لوتر برگزیدنی است و از زرتشت تا پور سینا، هر کدام نمایانگر آموزه‌ها و‌اندیشه‌های عمیق و تاثیرگذار هستند.

برداشت: آموزگاران مردم همان کسانی هستند که اصول و راه و رسم زندگی را به دنیا می‌آموزند.

برداشت: همان افرادی که در گذشته سختی‌ها و ناملایمات بسیاری را تحمل کردند و خون دل خوردند، اکنون نصیحت‌ها و پندهایی که به ما داده‌اند را ما نیز باید جدی بگیریم و در زندگی خود به کار ببندیم.

برداشت: همه چیز بی‌معنا و زائیده خیالات است؟ آیا همه‌چیز دروغ و بی‌اساس و بی‌جا است؟

برداشت: اگر روح انسان همراه با حیوانات است، پس چرا حیوانات بر دو پای خود ایستاده‌اند و تو بر پاهای خود نمی‌ایستی؟

برداشت: چرا موجودات وحشی (دِد) از برکهٔ کوچک تو عبور نکنند، وقتی تو به راحتی از عمق دریا می‌گذری؟

برداشت: چرا تو گریه می‌کنی در حالی که او گریه نمی‌کند؟ چرا تو صحبت می‌کنی در حالی که او چیزی نمی‌گوید؟

برداشت: چرا تو از سمت مغرب به سمت مشرق می‌روی، در حالی که آهو نمی‌تواند از یک دشت به دشت دیگر برود؟

برداشت: چرا او باید در دوری و تنهایی ترسی به دل راه دهد؟ تو هر جا که بروی با آسودگی و بی‌پروا وارد می‌شوی.

برداشت: هرگز دندان از برابری با تو خوشحال نمی‌شود؛ تو مانند ساغرهایی هستی که از خون دشمنان پر شده‌اند.

برداشت: اگر سخنان لیل و داروین به شکلی باشد که تو می‌گویی، واقعاً درست است.

برداشت: او نه به تفکیک و جداسازی مشغول است و نه به ترکیب و وصل کردن، همچنین در اندیشه‌ی خلق و تولید چیزی نیست.

برداشت: به طور طبیعی، برخی آموزش‌ها و تعالیم هستند که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شوند و مانند ارثی که از اجداد به ما می‌رسد، ادامه پیدا می‌کنند.

برداشت: هر لحظه به فکر خود چیزهایی را پیدا می‌کنی که اجداد و نیاکانت هرگز نتوانسته‌اند آن‌ها را درک کنند یا بیابند.

برداشت: این اندیشه مال پدرت نیست، بلکه نتیجه‌ی رشد و کمال وجود توست، ای پسر زیبا.

برداشت: کمال نفس یک هدف طبیعی است و در این هدف تو نسبت به دیگر چیزها ویژه و متفاوت هستی.

برداشت: گیاهان و جانوران تحت سلطه‌ی زمانه هستند، اما تو تنها به اندیشه‌ی خود تسلیم شده‌ای.

برداشت: نفس تو از عالم بالا قابل جذب است، اما بازدم حیوانات تنها از سطح خاک می‌آید.

برداشت: به ستایش گیاهان و انواع حیوانات مانند زمان و جهان، آگاه و قدرتمند هستی.

برداشت: می‌توانی خارهای خاربن را از بین ببری و بی‌خار آن، خرما تولید کنی.

برداشت: از میان گل شش‌برگ، صد برگ دیگر به وجود می‌آید و از پشت پرنده‌ای مثل زاغ، نیز پرتویی از زیبایی و رنگ به نمایش درمی‌آید.

برداشت: تو از ترکیب عناصر بی‌جان طبیعت بهره بردی و به وجود فردی منحصر به فرد تبدیل شدی.

برداشت: با استفاده از مواد ساده و ارزان، چیزی زیبا و شفاف بسازی که شگفتی‌آور و جالب توجه باشد.

برداشت: تو پس از طبیعت، بی‌نظیرترین موجود هستی که بر طبیعت ساخته شده، تسلط داری.

برداشت: بسیاری از داروها و راه‌حل‌هایی که تو پیدا کردی، در واقع هیچ تأثیری در زندگی و دنیای واقعی نداشتند و نشانه‌ای از خود بروز ندادند.

برداشت: بسیاری از قوانینی که تو درست کردی، در طبیعت وجود ندارند و منبعی برای آنها نیست.

برداشت: نفس تو به اندازه‌ای ارزشمند و قابل احترام است که نمی‌توان آن را با نفس حیواناتی چون گاو و خر مقایسه کرد، زیرا تو دارای مقام و منزلت بالاتری هستی.

برداشت: قوانین طبیعی نمی‌توانند به طور مستقیم بر روی چیزهایی که خورده می‌شوند و آنهایی که غذا می‌دهند، تاثیر بگذارند.

برداشت: اگر او از بی‌احتیاطی ما آگاه شود، ما کوریم و او بینا است.