تکه ۶۲

شاعر در این شعر به معشوق خود می‌گوید که او از حال او باخبر است و همیشه او را در ذهن دارد. او همچنین اشاره می‌کند که اگر معشوق در آنجا که است، نیست، به نوعی عهد را شکسته است. شاعر نمی‌تواند حتی لحظه‌ای از حال معشوق غافل شود و نشان می‌دهد که عشق و وابستگی عمیق او به محبوبش همیشه در خاطرش حاضر است.