تکه ۵۶

این شعر به موضوع زندگی و ارزش‌های انسانی می‌پردازد. شاعر به ارتباط بین دوغ و ترب و چیزهای ساده و روزمره اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چیزهای عادی و ناب از زندگی ما، حتی پخته‌شده یا باقی‌مانده، ارزشمندند. همچنین اشاره می‌کند که عزت و مقامات، اگرچه مهم هستند، اما به اندازه نور الهی و هدایت معنوی اهمیت ندارند، و این نور می‌تواند به انسان‌ها در مسیر درست زندگی کمک کند.