دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام
بزرگوار دو نام از گزاف خواندن عام
در این شعر، شاعر از ناراحتی خود سخن میگوید که چرا دو نام بزرگ و محترم به طور بیدلیل و سطحی مورد استفاده قرار میگیرند. یکی از این نامها به خوبان اشاره دارد و دیگری به عاشقان. شاعر افسوس میخورد که وقتی کسی او را نیکو میخواند یا به او لقب عاشق میدهد، این عناوین نمیتوانند به عمق و ارزش واقعی آن افراد اشاره کنند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام
بزرگوار دو نام از گزاف خواندن عام
یکی که خوبان را یکسره نکو خوانند
دگر که عاشق گویند عاشقان را نام
دریغم آید چون مر ترا نکو خوانند
دریغم آید چون بر رهیت عاشق نام