تکه ۳۹

برداشت: باد ختن به طرز خوشی می‌وزد، اما هیچ چیز نمی‌تواند با نواختن خود همراهی کند؛ زیرا این باد از کنار معشوق من عبور می‌کند.

برداشت: هر شب نگرانم تا تو به ما برسی، چون سهیل که از یمن می‌آید.

برداشت: من تلاش می‌کنم تا نام تو را از دیگران پنهان کنم تا نامت کمتر در جمع و مجالس بیان شود.

برداشت: هر کس که با او صحبت کنم، چه بخواهم و چه نخواهم، در ابتدا اسم تو بر زبانم می‌آید.