تکه ۳۷

شاعر دربارهٔ حالتی سخن می‌گوید که در آن، خوشی و ناخوشی او با هم مرتبط است. او می‌گوید که اگر او در ناخوشی باشد، شخص دیگری خوشحال می‌شود. همچنین، وقتی او غمگین و گریان باشد، آن شخص به شادی می‌خندد و در زمانی که او ضعیف و کاسته به نظر برسد، آن شخص نیز خود را بیشتر به نمایش می‌گذارد. در واقع، این روابط نشان‌دهندهٔ تضاد بین احساسات او و احساسات شخص دیگری است.