هیچ صورتگر به صد سال از بدایع وز نگار
آن نداند کرد و نتواند که یک باران کند
دربارهٔ این سروده
در این بیت شاعر به این نکته اشاره دارد که هیچ هنرمندی نمیتواند پس از گذشت صد سال از آثار و زیباییهای هنری گذشته، همچون یک باران تازه و نوآورانه عمل کند. به عبارتی، او میگوید که نوآوری و خلاقیت در هنر به این سادگیها نیست و نیاز به اصل و تازهگی دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.