تکه ۲۲

این شعر به تبیین رنج و راحتی انسان‌ها می‌پردازد. شاعر می‌گوید که درد و رنج مردم به خاطر خودخواهی و افراط‌گرایی است، در حالی که آرامش و ایمنی در زندگی از سادگی و درویشی به دست می‌آید. در نهایت، او به خواننده توصیه می‌کند که از این جهان یکی را برگزینند، اگر که با دانش و خرد باشند.