رباعی شمارهٔ ۷۲۴

در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که او را که در مشکلات گرفتار شده، رهایی دهد. شاعر به عظمت و توانایی خداوند اشاره می‌کند و او را منبع نور و امید می‌داند. با جملات زیبا و احساسی، از خدای خود درخواست کمک و گشایش می‌کند.