رباعی شمارهٔ ۷۱۷

در این ابیات شاعر به عشق و اطاعت از محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر محبوب بخواهد، حاضر است دلش را از این دنیا بگیرد و به دستورات او عمل کند، حتی اگر این امر به ضرر او باشد. همچنین، او آماده است در هر شرایطی به خواسته‌های محبوبش پاسخ دهد، حتی اگر مجبور باشد بر روی آتش بنشیند یا از جان خود دست بکشد.