رباعی شمارهٔ ۷۰۳

این بیت اشاره به تأثیر قدرت و اراده‌ٔ شخصی دارد. شاعر با استفاده از تصویر چوگان نشان می‌دهد که زندگی افراد مانند گوی در دستِ قدرتی بزرگ‌تر است. هر چند که ظاهراً کنترل امور با خود ماست، اما در باطن همه چیز به اراده‌ٔ خدا بستگی دارد و اوست که باید باطن را پاک کند. به عبارت دیگر، ما فقط در سطح زندگی مشغولیم و حقیقت عمیق‌تر به دست خداوند است.