رباعی شمارهٔ ۷۰۰

برداشت: این بیت به مقایسه دو ویژگی انسانی می‌پردازد. در یک سو، ویژگی‌هایی چون سادگی، صداقت و تواضع قرار دارند که به نوعی نشانه‌هایی از روحیه‌ی سالم و دلسوزی هستند. در سوی دیگر، ویژگی‌هایی مثل خودبینی، غرور و سرکشی وجود دارند که نشان‌دهنده‌ی نوعی تکبر و فاصله گرفتن از واقعیات هستند. این مقایسه به ما یادآوری می‌کند که انتخاب صفات مثبت و دوری از صفات منفی می‌تواند به سلامت روح و جامعه کمک کند.

برداشت: اگر بر روی آتش نشسته باشم، نشان غیرت و محبت را نشان می‌دهد و اگر هم بر چشمان خود نشانی از تو بگذارم، نشان از محبت و عشق من به تو است که هرگز از یاد نخواهد رفت.